Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Μοιαζεις με το επομενο λαθος μου

Μην γελας.
Αληθεια στο λεω κι ας μην την ξερεις.
Εισαι ολοιδιος το επομενο λαθος της, αναγνωριζω τα χερια και την ελαφρια κλιση προς τα αριστερα που παιρνεις οταν την κοιταζεις με τα μεγαλα σου ματια, την σκια σου ναι την σκια σου που σταθηκε διπλα της.
Μην γελας.
Σε περιμενε να την προκαλεσεις σε μια ανιση μαχη, εσυ εχεις οπλα κι εκεινη αμαχος πλυθησμος , σε λιγο θα τρεξει αιμα, μην γελας.
Κι υστερα θα ξερεις ακριβως τι θελει να ακουσει και οσο κι αν κλεινει τα αυτια της θα μπορει να διαβασει τα χειλη σου .
Να τα γευεται σαν λεξεις που φτιαχνουν ιστοριες μεσα της.
Και η σκια σου να ειναι παντου ακομα κι οταν δεν εισαι εκει να την ακολουθει και θα ειναι ενοχλητικο να εισαι παντου , στην εφημεριδα που θα διαβασει, στις βιτρινες και σε καθε τραγουδι,.Κατω απο το κρεββατι  και στον καθρεφτη της.
Θα την στοιχειωνες.
Μην γελας.
Λιγο πριν την μεγαλη εκρηξη νιωθεις την ενταση να ερχεται απο το εδαφος , πριν δεις τα φωτα να σβηνουν ,φοβασαι το σκοταδι.
Ετσι ειναι και τωρα.
Σε αναγνωρισα κι ας μην το πιστευεις.
Θα μιλησετε για ολα και για τιποτα , θα ονειρευτητε και θα την αγαπησεις , μα θα ειναι φρικτο για σενα που εγω ηξερα.
Που θα  κλεψει την σκια σου , που απο παντελως αγνωστοι θα εξαρτιεστε ο ενας απο τον αλλον, που θα πονατε συγχρονισμενα και θα γελατε με τα ιδια αστεια .
Γιατι συντομα θα καταλαβεις πως ειναι το λαθος σου.
Πως ειναι μια κοινη θνητη γεματη ανασφαλειες , φοβους και λαθη που το μονο που θελει ειναι να σε κατακτησει απολυτα.
Ειναι ο ανθρωπος που θα μισησεις να αγαπας, που θα υπολειπεται οσων εψαχνες κι ομως θα σε γεμιζει, εκεινος που θα κανει ολα οσα σε ενοχλουν να τα βρισκεις χαριτωμενα.
Εκεινη που θα δινει νοημα στους στιχους που ακουγες χρονια πριν.
Εκεινη που θα φυγει και θα σε διαλυσει σε χιλια κομματια , που θα σε κανει να αγαπησεις και θα χαθει εχοντας κρατησει ομηρο την σκια σου για παντα.
Γιατι εσυ ζητας θαυματα και εκεινη θα ειναι ανθρωπος που πιστευει στα θαυματα.
Γιατι βαφτισαν την αγαπη , αγαπη αλλα εκρυψαν τον εγωισμο μεσα της.
Γιατι παντα θα ψαχνεις κι ας βρηκες τα παντα.
Γιατι ετσι ησουν κι ας δανεισες μεσα σου μια γωνιτσα να φωλιασει η αγαπη της.
Ωσπου να αδειασει κι αλλος χωρος..
Μεσα σου.


Σχόλια

  1. μα εσυ μιλας οντως με το ουρανιο τοξο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Είναι ωραία να πέφτεις στο κενό
    ξέροντας ότι θα σκάσεις κάτω.
    Η δυστυχία είναι όταν γλιτώνεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

.

Διάφανες σταγόνες φτιάχνουν κόσμους στο δέρμα .
Μια πόλη γίνετε ολόκληρη το λιμάνι των δακρύων της, τα όνειρα σου καράβια στα ανοιχτά.
Ουρανοί ανοίγονται μπροστά σου αγγελούδι μου κι εμείς στα αστέρια θα σου στέλνουμε προσευχές.
Ποιος ξέρει οι λέξεις αργά η νωρίς θα ειπωθούν ξανα,ποιος ξέρει αν ματώνουν τα σύννεφα.
Ηταν ενα χαμογελο ειπαν
Ηταν μια τεράστια καρδια ειπαν
Ηταν οσα ονειρεύτηκε.Ειναι  και θα ειναι παντα .
Ειναι.
Θα ειναι για παντα.

Δεν ξέρω αν ξερεις

Δεν ξέρω να γελάω.
Ξέρω μόνο να κουνάω τα χέρια μου δεξιά κι αριστερά κι έτσι αχαρα να πέφτουν στους ώμους σαν να ήταν βροχή σε αυγουστιάτικο δρόμο.
Δεν ξέρω να μιλάω.
Μόνο να νιώθω όλα όσα ξεσκίζουν τα μάτια μου.
Δεν γνωρίζω αλλά θέλω να σε μάθω.
Δεν με αγγίζουν αλλά πόνεσα πολύ.
Δεν θέλω να θυμάμαι αλλά σαν ταινία ξεδιπλώνονται όλα μπροστά μου.
Ξέρω να αγκαλιάζω και να γεμίζω χρώματα το σκισμενο τετράδιο.
Ξέρω να μετράω δάκρυα και σύννεφα.
Δεν ξέρω αν το ξέρεις αλλά σε σκέφτομαι.
Ναι σκέφτομαι.
Και έπειτα τα χέρια πάλι στους ώμους σβήνουν δρόμους κι οδηγούν σε θάλασσες.
Θέλω να σε μάθω.
Να σε δω.
Να αναπνέω .

panic a fuck

Και οι δυο ειχαν κοινο στοχο.
Να μπουν ο ενας μεσα στον αλλο , εκεινος κυριολεκτικα,εκεινη μεταφορικα( οχι πως η αλληλεπιδραση θα την χαλαγε).
Μετα απο πολλες εισαγωγες,εξαγωγες,απειρα μπουκαλια φτηνου κρασιου και τηλεφωνηματων μεστην νυχτα,νικητης ηταν εκεινος.
Γεματος εμπαινε,γεματος εβγαινε.
Εκεινη?
Αδεια και ανικανοποιητη,απτον οργασμο της σχεσης.
Ηθελε να εισχωρησει στο πετσι του μπαινοντας απτο ματι του(το εβλεπε σε ονειρο σου λεω!)  και κατεβαινοντας απτον λαρυγγα με γογγυτο να κατσικωθει στην καρδια του, αμ δε ομως, fuck buddies.
Τι να κανει , τι να πει, καθως εξαντλησε ολες τις πιθανες "παγιδες" συναισθηματικου μπλεξιματος και ξαπλωσε φαρδια πλατια σε ολους τους καναπεδες των κολλητων της κανοντας ταβανοθεραπεια και εφοσον υπεραναλυσε ολες του τις κινησεις κατεληξε στο να μεινει και να το ευχαριστηθει μεχρι να ερθει εκεινο το παλιαλογο με τον πριγκηπα πανω που ερχετε μαλλον απτην ζανζιβαρη και εχει χαθει (δεν εξηγειται αλλιως).
Η σαρκα αδηφαγα παιδι μου , εκαιγε …