Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Σεπτέμβριος, 2014

Η βολτα

Μικροσκοπικες σταγονες βροχινης θλιψης και ενας αερας σαν δυσθυμια , οριζοντας βαμμενος από κοκκινες πινελιες ματωμενου ηλιου και μια θαλασσα , ανοιχτα χερια. Κατευθυνθηκε εκει χωρις να θελει ουσιαστικα να γινει μαρτυρας μιας θυμησης. Καθησε σιωπηλα διπλα της , δεν ειχε λογια να της κεντησει υποσχεσεις μητε δυναμη ,τα χερια της ετρεμαν . Ενας κοσμος ολογυρα που συνεχιζε να αναπνεει, να ζει να προχωραει , όμως εκει ο χρονος ειχε παγωσει και η βροχη δυναμωνε. Δεν κουνηθηκαν από τις θεσεις τους. Δυο μουσκεμενα παραπονα και δακρυα που ενωθηκαν με την βροχη, βλεμματα και ανειπωτες υποσχεσεις, ειχε τελειωσει. Όλα ειχαν τελειωσει μεχρι και ο ηλιος που βυθιστηκε στο μαυρο του ουρανου. Όταν ανοιξε το στομα της τα ματια της εμοιαζαν καινουργια , ειπε -καπου που να μην ξερουμε Και σηκωθηκε κρατωντας της το μουσκεμενο χερι, ένα χερι που εκλαιγε μεσα στο δικο του. Περπατησαν για ωρες σιωπηλοι, -θα μου πεις το ονομα σου? Πραγματικα ποτε μου δεν καταλαβα αν μας αντιπροσωπευουν τα ονοματα μας , ειπ…

Η προικα

θελω να ανεβω στο καρουζελ. Παντα την ενθουσιαζαν τα πολυχρωμα αλογα και οι μεταξωτες κορδελες, τα στροβιλισματα και τα ανακατα παιδικα γελια, ειχε και ενα διαφανο γυαλινο βαζο με ενα τσιγκινο καρο κοκκινο καπακι και ελεγε πως μπορει να μαζεψει μερικα γελια για οταν μεγαλωνε. Την κοροιδευαν, πολυ την κοροιδευαν ομως δεν την ενοιαζε , ισα ισα καμαρωνε για την συλλογη απο γυαλινα ξορκια -προικα για την ενηλικιωση της. Δεν ηθελε να μεγαλωσει , παρατηρουσε τους μεγαλους και κρατουσε σημειωσεις απο τα 9 της με συμβουλες λιγο πριν την ληθη. Δεν ειχε βρει πως εχαναν το γελιο τους και το αντικαθιστουσαν με την υποψια γελιου , σαν ξινισμενο φρουτο παραγινωμενο της εμοιαζαν οι μεγαλοι που η γλυκια τους γευση αντικατασταθηκε με σαπια σαρκα, σαπια μυαλα φορεμενα στο σκληρο εξωτερικο τους περιβλημα. Οχι δεν ηθελε να γινει σαν αυτους κι ετσι τραβουσε φωτογραφιες καθε τι που θα βοηθουσε να ανατραπει η συμφορα, διαβαζε ποιηματα στον ηλιο και αποχαιρετουσε το δειλινο με μεγαλα ματια εκστατικα , αποκοιμιζε …

Μια κοπελα απο γκαζι, στο γκαζι.

Εκείνο το πρωινό είχε πείσει τον εαυτό της να κατέβει στο παζάρι , να εκμαιεύσει τον θησαυρισμό της, αυτόν που στήριζε πως της είχε μεταδώσει η μάνα της.
Αφού ήπιε το τσάι γιασεμιού και χαιρέτησε τον γείτονα πίσω απο το τζάμι, φόρεσε ένα σαρόνγκ και χύθηκε στους δρόμους της τεχνόπολις. Ορδές κόσμου κατέφθανε να ανακαλύψει έναν καινούργιο κόσμο, μικρά παιδιά και υπερήλικες καθισμένοι στα παγκάκια του πάρκου , θεατές μιας παράστασης του κόσμου αυτού, μια Κυριακή , μια μέρα που μόνο με Κυριακή θα μπορούσες να την ονειρευτείς.
Μετρούσε κουτάκια μπύρας , στον δρόμο προς το παζάρι και αναρωτιόταν πόσα μεθυσμένα φιλιά να δόθηκαν σε ετούτο εδώ το μέρος, πόσες λέξεις έχασαν την έννοια τους , ποσά αντίο και πόσα δακρυα? Είναι τρομερό πόσο εγκλωβίζουν οι δρόμοι τα πατήματα των ανθρώπων ακόμα και μέρες μετά , η ενέργεια είναι ακόμα εκει, την ένιωθε στα πόδια της να τραντάζεται, ένιωθε τα φιλιά και τα χερια , τα δακρυα και την υγρασία.. Όταν ηρθε στην Ελλάδα , ήταν μια ξένη για ολους, ξένη στο σχολείο,…

Πισω απ' την μασκα που φορας.

Έβγαλε την μάσκα και ένιωσε να πνίγεται , δυο μέρες τωρα αισθανόταν καλά μεσα σε όλη αυτή την κεκαλυμμένη καινούργια εικονα της. Βλέπεις από μικρή έψαχνε τρόπους για να μην τραβάει την προσοχή, μάταια όμως απτο σχολείο ακόμα σχολίαζαν τα μεγάλα της μπράτσα και το άκομψο περπάτημα της , τα στραβά της δόντια και τα μικρά της ματια. Της είχαν ¨φορέσει¨ και ένα μαντάμ φρικιό και πηγαινοερχόταν σπίτι ,σχολείο κουβαλώντας το στην πλάτη , κυρτοί ώμοι και κατεβασμένο κεφαλι στο πάτωμα. Τώρα δεν ήταν έτσι, πάλεψε με σιδεράκια, δίαιτες και καθαρισμούς προσώπων, γυμναστική και πολύ καζούρα για να γίνει μια καθώς πρέπει γυναικά σύμφωνα με τα δεδομένα τους. Ακόμα περπατούσε άκομψα βέβαια. Φέτος τις αποκριές πρέπει να ντυθούμε! Τις φώναζε και εκείνη συμφώνησε τελικά, διάλεξε μια πολύχρωμη ολόσωμη φόρμα με πουα πιτσιλιές και μια μακριά περούκα με στιλπνά, μαύρα, ολόισια, μαλλια ,δυο μποα τυλιγμένα στον λαιμό και μια υπέροχη μάσκα που κάλυπτε ολόκληρο το προσωπο της . Περίεργο συναίσθημα μα μόλις φό…