Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αλλη μια μερα που δεν μπορω,χωρις εσενα.

Μπορω να ακουσω ποιητες να κλαινε και πλανοδιους μουσικους να ζωγραφιζουν χαμογελα στα προσωπα περαστικων.
Μπορω να απλωσω το χερι μου και να μοιραστω μαζι σου ,αυτο που με κανει να στεκομαι ακομα.
Μπορω να γελασω δυνατα στην θεα των παιδιων που πετουν χαρτoνενιες σαιτες στον ουρανο.
Μπορω να αναπνευσω τον δικο σου αερα και να φυσηξω δυνατα καθε σου εγνοια με ενα αγγιγμα.
Μπορω να πεθανω για να ζησεις και να πεινασω για να χορτασεις , μπορω να πονεσω για να μην χτυπησεις και να διεκδικησω τα ονειρα σου.
Μπορω να βγω στον δρομο και να σε υπερασπιστω  μπορω να φωναξω δυνατα, μπορω να κλαψω για ολα τα δεινα του κοσμου.
Ειναι και κατι που δεν μπορω να κανω ομως.
Ειναι εκεινες οι μερες και οι νυχτες που ανταριαζουν μεσα μου η αδικια και η οργη και σου θυμωνω που μενεις αταραχος κοιτωντας με τα αδεια ματια σου.
Ειναι στιγμες που θελω να ουρλιαξω και να ξυπνησω τα ονειρα σου τα αραχνιασμενα, να σου κρατησω το χερι και να σε παω εκει που φοβασαι .
Να σε σφιξω στην αγκαλια μου χωρις να φοβαμαι.
Θελω να νιωσουμε παλι ανθρωποι.
θελω να θυμηθεις πως ειναι να ενωνονται οι ποθοι και πως σιωπουν οι φωνες στο σκοταδι, να νιωσεις το αιμα να βραζει και το μυαλο να εκρυγνηται.
Να θυμηθεις να κοιταζεις στον ουρανο και να ζηλευεις τα πουλια που μπορουν και κανουν σχηματισμους με την ελευθερια τους..
Γιατι ειναι πολλα εκεινα που δεν μπορω να κανω χωρις εσενα.
κυριως να αναπνευσω.
Μυριζει θανατος παλι αποψε και καποιος κοιμαται στο δρομο , μια μητερα καιει τα ονειρα της για να ζεστανει το παιδι της και ο ουρανος
γεμισε δακρυα..
Ενα ακομα παιδι πεταει στον ουρανο και χαραζει στα συννεφα στιχους..
Και ειναι αλλη μια μερα που δεν μπορω ..
Αλλη μια μερα που η πραγματικοτητα ξεπερναει τον εφιαλτη..
Αλλη μια μερα που σε χρειαζομαι .
Γιατι αυτος ο κοσμος ειναι δικος σου και δικος μου.
Αυτος ο κοσμος μας χρειαζεται..


Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Δεν φοβαμαι, να φοβηθω.

Δεν φοβάμαι να φοβηθώ , φοβάμαι όμως την αυθυποβολή. Αποφάσισα να συνεργαστώ με τα εσώτερα μου αλλά πραγματικά βρίσκω αδικαιολόγητο να επιβάλλω στον εαυτό μου την μιζέρια. όλα αυτά λοιπόν τα σκέφτηκα όσο ανάπνεα από την μύτη και επέτρεπα στον εαυτό μου να αφέθει για λίγο στους ήχους γύρω μου. Δεν φαντάζεσαι ποσό καταλυτικό ήταν όλο αυτό για μενα φίλε, πραγματικά ειχα μια στιγμή απέραντης ευεξίας και διαυγείας. Είπε , να φέρετε στο μυαλό σας κάτι που σας δίνει χαρά και ξάφνου πίσω από τα κλειστά μου ματια σπρώχνονταν πρόσωπα για να πάρουν θέση, ένα ηλιοβασίλεμα που με σημάδεψε και η αγκαλιά της μάνας. Ένα χαμόγελο στόλισε το προσωπο μου και οι μύες του άρχισαν να αντιδρούν μιας και εδώ και πολύ καιρό δεν ειχα ένα ουσιαστικό χαμόγελο, μονό μονόπρακτα και συσπάσεις , συνοφρύωμα και απορία , αν κοιταχτείς στον καθρέφτη βάζω στοίχημα πως θα δεις καθαρά τις γραμμές του προσώπου σου και την πορεία της ψυχοσύνθεσης σου. Ίσως αυτό να σε ξυπνήσει , γιατί στο λέω φίλε μου εμένα λειτούργησε. Όλ…

.

Διάφανες σταγόνες φτιάχνουν κόσμους στο δέρμα .
Μια πόλη γίνετε ολόκληρη το λιμάνι των δακρύων της, τα όνειρα σου καράβια στα ανοιχτά.
Ουρανοί ανοίγονται μπροστά σου αγγελούδι μου κι εμείς στα αστέρια θα σου στέλνουμε προσευχές.
Ποιος ξέρει οι λέξεις αργά η νωρίς θα ειπωθούν ξανα,ποιος ξέρει αν ματώνουν τα σύννεφα.
Ηταν ενα χαμογελο ειπαν
Ηταν μια τεράστια καρδια ειπαν
Ηταν οσα ονειρεύτηκε.Ειναι  και θα ειναι παντα .
Ειναι.
Θα ειναι για παντα.

Σαν, sun ..

Σαν ηλιοβασιλεμα.
κοκκινα ματια και αλμυρα στα χειλη, δακρυα που πνιγονταν σαν λεξεις σε ενα χαμογελο.
Με ρωτουσε συχνα πως τα περναω ,μα εγω δεν περνουσα ουτε σαν σκια ουτε σαν σκεψη απο το μυαλο του κι ετσι σιωπησα.
Σαν καλοκαιρι.
Στα ηχεια να παιζει δυνατα κατι που αγαπουσες και να κλεινεις τα ματια  για να τον  φερεις κοντα σου,  παγωμενη γρανιτα και χωροχρονικες βολτες ,
να καινε τα ματια και η καρδια απο την αλμυρα κι η ζωη σου ανοστη χωρις εκεινον.
Σαν μια ατελειωτη βουτια.
Πνιγοσουν μεσα σου κι αυτο το καταλαβα εκεινο το δειλινο  που ειπες πως βλεπεις κι εσυ το ιδιο ονειρο και με κατευθυνες σε εκεινο τον πλανητη.
deja vue και υγρα φιλια στο πιο σκοτεινο μερος του κοσμου , εκει που δυο αδεσποτοι σκυλοι μαζευαν κυμματα και μαθαιναν πως αγαπιουνται οι ανθρωποι  και για πρωτη της φορα ειδε πυγολαμπιδες.
Σου κλεινω τα ματια, τεντωνω τα ποδια για να φτασω ως τον λαιμο σου ,φιλαω την πλατη σου και εσυ γυριζεις, οχι οπως αλλοτε μοναχα το προσωπο και χαμογελας, κερναω παγωτο σου εχω κ…