Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Δεκέμβριος, 2013

Ολα ,πάντα.

Εικόνα
Μια χουφτα αμμο, λιγο ανεμο στα ματια ,κυμα στα ματια του και φιλια τρικυμιες.
Λιγο ουρανο και ενα κομματι γης να σταθουμε για λιγο να αγκαλιαστουμε και να σου δειχνω ενα συννεφο.
Μας ανηκει μονο ο εαυτος μας κι αυτο που γινομαστε μεσα στα ματια εκεινων που αγαπησαμε.
Οσο μακρια κι αν ειμασταν ,τεντωσαμε χερια και καταφεραμε να αγγιξουμε για λιγο ενα ονειρο κι ας ξυπνησαμε με δακρυα στα ματια, θα εχουμε παντα τα μυνηματα που πηρε η θαλασσα, το χερι σου μεστο δικο μου και ενα γελιο κρυμμενο στα βαθη μας.
Δακρυζαν τα ματια ,μην κλεισουν και χασουν τα ματια , στιγμες.
ολα εδω.
Ολα τιποτα.
Ολα παντα.
Ολα εδω.
Σιωπες και ανασες ανακατευτηκαν και οι πεταλουδες ελευθερωθηκαν απτα σωθικα μας, τις κοιτουσαμε για λιγο κι υστερα εγινε μια αγκαλια, ποταμι και δροσιστηκαμε και ηταν φανερο πια πως ξεραμε..
Φυλαξε το γελιο μεσα σου , το χερι μεστο δικο της, τα βοτσαλα στην τσεπη και τα κυματα, τα χρωματα του δειλινου, καθε φορα θα διασχιζεις την στιγμη μας και θα ξυπνας μεσα σου την εικονα που βλεπ…

Magic do exist.

Εικόνα
Μαγεία.
Δεν μπορουσες να πιστεψεις γιατι δεν τους γνωρισες,ποτε κανεις δεν σου μιλησε για εκεινους.
Δεν σε κατηγορω.
Εγω ομως ακουσα να της τραγουδαει οταν ηταν λυπημενη και την ειδα να χορευει για να κανει τα ματια του να αλλαξουν χρωμα.
Περπατησα πλαι τους οταν μονολογουσαν.
Δεν μπορεσαν να με δουν γιατι εβλεπαν με αλλα ματια.
Μερικες φορες δεν υπαρχει εξηγηση,
Μονο συναισθημα.
Μερικες φορες τους ζηλευω.
Την ειδα να σπαει τα δεσμα της και εκεινον να διαλυεται σε χιλιαδες κομματια.
Τους ειδα να αντεχουν.
Τους ειδα να χανονται.
Τους ειδα να γυρνουν και να μην μπορουν να συνεχισουν την ζωη τους ο ενας μακρια απο τον αλλο.
Ειδα αλλους να τους αγγιζουν
Ειδα δακρυα
Ακουσα ψεμματα και ειδα αληθειες.
Την ειδα να γινετε απο μαριονετα,ανθρωπος.
Πριν να αγγιξουν ο ενας τον αλλο ειχαν ζησει χιλιες ζωες μαζι κι ειχαν πεθανει αλλες τοσες.
Τους ακους καθε φορα που το κυμα φλερταρει τον ουρανο, τιποτα ενδιαμεσο μονο βυθος και ουρανος.
Ανυπερβλητη μοναξια το ενδιαμεσο να ξερεις.
Πονος που τσακιζε κ…

Λειψός.

Εικόνα
Αδειαζεις.
Σε κοιταζαν ολοι καθισμενο στο παγκακι, στην μερια σου και αδειαζες.
Πικρη χολη και αναρθρες κραυγες.
Σκοτεινιαζαν τα ματια σου ,καποιος σταυροκοπιεται μα το θεο.
Αδειαζες την καθημερινοτητα σου στο προσωπο της,αλλαζε κι εκεινη οψη , εφτυνες μιζερια και αγανακτηση.
Πεινουσες και κρυωνες και δεν σε αγγιζε κανεις, κανεις δεν σου απλωνε το χερι κι αδειαζες, αδειαζες ολοκληρος.
Και φοβηθηκα.
Ετρεμα μην τελειωσεις και μεινει λειψος ο κοσμος γιατι εσυ τουλαχιστον ηξερες κι ημουν γεματη θυμο και με μαθαινες και σε κοιταζα και ηθελα να μην κρυωνεις , ηθελα να θελεις.
Σου φωναζα μα δεν γυρνουσες το βλεμμα κι εκεινη ειχε παγωσει στον χρονο, ειχε γινει εσυ κι εσυ ησουν εκεινη.
Δυο αγαλματα στην μεση της πλατειας που καθρεφτιζαν τον πονο μας, η οργη τους συννεφιαζε το βλεμμα κι εβρεχε καταπανω μου πραγματικοτητα και τρελα και πνιγομουν γιατι δεν με ακουγες και φωναζα και εβρεχε καταπανω μου ολη την νυχτα και οι σκιες μεγαλωναν,η μνημη ξεθωριαζε και χανοσουν και δαγκωνες τα χειλη να μην…

Αλλη μια μερα που δεν μπορω,χωρις εσενα.

Εικόνα
Μπορω να ακουσω ποιητες να κλαινε και πλανοδιους μουσικους να ζωγραφιζουν χαμογελα στα προσωπα περαστικων.
Μπορω να απλωσω το χερι μου και να μοιραστω μαζι σου ,αυτο που με κανει να στεκομαι ακομα.
Μπορω να γελασω δυνατα στην θεα των παιδιων που πετουν χαρτoνενιες σαιτες στον ουρανο.
Μπορω να αναπνευσω τον δικο σου αερα και να φυσηξω δυνατα καθε σου εγνοια με ενα αγγιγμα.
Μπορω να πεθανω για να ζησεις και να πεινασω για να χορτασεις , μπορω να πονεσω για να μην χτυπησεις και να διεκδικησω τα ονειρα σου.
Μπορω να βγω στον δρομο και να σε υπερασπιστω  μπορω να φωναξω δυνατα, μπορω να κλαψω για ολα τα δεινα του κοσμου.
Ειναι και κατι που δεν μπορω να κανω ομως.
Ειναι εκεινες οι μερες και οι νυχτες που ανταριαζουν μεσα μου η αδικια και η οργη και σου θυμωνω που μενεις αταραχος κοιτωντας με τα αδεια ματια σου.
Ειναι στιγμες που θελω να ουρλιαξω και να ξυπνησω τα ονειρα σου τα αραχνιασμενα, να σου κρατησω το χερι και να σε παω εκει που φοβασαι .
Να σε σφιξω στην αγκαλια μου χωρις να φοβαμα…

The earth has music for those who listen

Εικόνα
Ενα χαμογελαστο απογευμα ξαπλωνει στην σκια της νυχτιας ,δυο φωνες χαμηλωνουν και ενα απεραντο συμπαν κλεβει τα γελια τους.
Ηταν η δικη τους στιγμη.
Η αιωνια ενωση δυο παραλληλων κοσμων, η μοναδικη στιγμη της ενωσης της ημερας με την νυχτα.
Ενα δειλινο ηταν.
Τωρα γελας κρυμμενος πισω απτον εαυτο σου ,αναρωτιεσαι τι να συμβαινει.
Τωρα ζυγιζεις το χτες και σου μενουν και ρεστα.
Σου ειπε να μην σκεφτεσαι μονο να νιωθεις κι ενιωσες να χαμογελας μεσα στο δερμα της , να βυθιζεσαι στον ηχο της βροχης και να μαζευεις χρωματα για να της χαρισεις ουρανια τοξα.
Καθε λεπτομερεια  εχει νοημα και εκεινη στεκεται στην μεση του δρομου, απορημενη με ενα χαμογελο νεογεννητο και ενα λουλουδι στην καρδια που ολο ανθιζει.
Βηματα που σε φερνουν μπροστα της και νοτες γεματες ζωη.
Ηταν η δικη τους στιγμη.
Εγω και εσυ θα ελεγε
Εσυ και εγω απαντουσε.Κι ενα συμπαν που εκλεβε γελια..
Καπου μακρια..