Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Πλεόνασμα

πλεόνασμα 
αυτό (η ποσότητα, το ποσό) που περισσεύει, που είναι περισσότερο από το κανονικό, το απαραίτητο.

Περισσέυω..
Όλο και περισσότερο ενιωθε να περισσευει σε μια εποχη που καθολου δεν της δινοταν.
Μιλουσαν για πλεονασμα οταν  ολα εμοιαζαν να στερευουν , το ολον εμοιαζε να ειναι λιγοτερο κι απο την αντοχη, η ανεχεια ειχε γινει φιλη -σκια και οι δρομοι,  οι δρομοι που αλλοτε την απελευθερωναν , ηταν γεματοι απο ανθρωπακια μικροσκοπικα στα ματια της που υποκρινονταν πως τρεχουν, ζουν..
Στην καθοδο της πλατειας ξεχωριζες ματια κουρασμενα , τα φαναρια δεν εμοιαζαν να σταματουν την μερα και η αναπνοη της επαιζε ταμπουρλο στο ηλιακο της πλεγμα.
Αυτη την μερα, σκεφτοταν θα την κανω καινουργια.
Θα πηγαινε σε μια νεα συνεντευξη για δουλεια , με χαμηλωμενα ματια και δανεικα ρουχα απο την Ν , θα κρατουσε το παγωμενο της χαμογελο και θα ξεσκονιζε το βιογραφικο της απο το χρονοντουλαπο της προηγουμενης ζωης της.
Μιας ζωης γεματη απο εκεινη, φωτογραφιες απο εκδρομες και χαμογελα ζεστα σαν ηλιοι, υγρα αστερια και θαλασσες.
Πλεονασμα. 
Ναι τοτε υπηρχε πλεονασμα, υπηρχε ελπιδα και γιοματη καρδια, ταξιδιαρικα ονειρα και μελλον.
Στο γκριζο κτιριο μπηκε χωρις ανασα , σαν να εκανε βουτια σε βυθο, προσωπα κουρασμενα και χωρις ιχνος ευγενειας η διαθεσης για ευγενεια της εδειξαν την πορτα.
Μια μεγαλη πορτα , που εκρυβε εναν παχυλο κυριο γυρω στα 50 που κουνουσε τα χερια του σαν μαεστρος, στραφταλιζοντας το πανακριβο ρολοι του επιδεικτικα στον ανουσιο χρονο μου μαζι του.
Μυρωδια χαρτιου και πουθενα χαμογελα.
Μια τηλεοραση στην διαπασων και οι σκεψεις βουνα, βουτια ξανα στον βυθο και ιδρωτας, γνωριμα συναισθηματα τρομου.
ΕΚΤΑΚΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ακουγεται απο το κουτι της βλακειας πισω της, 38χρονος πηδηξε απο τον πεμπτο..
Το βλεμμα της εφτασε το παραθυρο  θυμηθηκε τα πουλια και τους σχηματισμους τους, τα ποδια της φορεσαν φτερα , ανοιξε την μεγαλη πορτα και ετρξε μακρια απο το γκριζο κτιριο , τον παχυλο κυριο και τα ανεκφραστα προσωπα, βγηκε στον δρομο και πηρε την πιο βαθεια ανασα.
Κανενα πλεονασμα υπομονης πια..
Ισως αυριο..


δημοσιευτηκε στην προσωπικη στηλη, στην εφημεριδα τεταρτο #93

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

.

Διάφανες σταγόνες φτιάχνουν κόσμους στο δέρμα .
Μια πόλη γίνετε ολόκληρη το λιμάνι των δακρύων της, τα όνειρα σου καράβια στα ανοιχτά.
Ουρανοί ανοίγονται μπροστά σου αγγελούδι μου κι εμείς στα αστέρια θα σου στέλνουμε προσευχές.
Ποιος ξέρει οι λέξεις αργά η νωρίς θα ειπωθούν ξανα,ποιος ξέρει αν ματώνουν τα σύννεφα.
Ηταν ενα χαμογελο ειπαν
Ηταν μια τεράστια καρδια ειπαν
Ηταν οσα ονειρεύτηκε.Ειναι  και θα ειναι παντα .
Ειναι.
Θα ειναι για παντα.

Δεν ξέρω αν ξερεις

Δεν ξέρω να γελάω.
Ξέρω μόνο να κουνάω τα χέρια μου δεξιά κι αριστερά κι έτσι αχαρα να πέφτουν στους ώμους σαν να ήταν βροχή σε αυγουστιάτικο δρόμο.
Δεν ξέρω να μιλάω.
Μόνο να νιώθω όλα όσα ξεσκίζουν τα μάτια μου.
Δεν γνωρίζω αλλά θέλω να σε μάθω.
Δεν με αγγίζουν αλλά πόνεσα πολύ.
Δεν θέλω να θυμάμαι αλλά σαν ταινία ξεδιπλώνονται όλα μπροστά μου.
Ξέρω να αγκαλιάζω και να γεμίζω χρώματα το σκισμενο τετράδιο.
Ξέρω να μετράω δάκρυα και σύννεφα.
Δεν ξέρω αν το ξέρεις αλλά σε σκέφτομαι.
Ναι σκέφτομαι.
Και έπειτα τα χέρια πάλι στους ώμους σβήνουν δρόμους κι οδηγούν σε θάλασσες.
Θέλω να σε μάθω.
Να σε δω.
Να αναπνέω .

panic a fuck

Και οι δυο ειχαν κοινο στοχο.
Να μπουν ο ενας μεσα στον αλλο , εκεινος κυριολεκτικα,εκεινη μεταφορικα( οχι πως η αλληλεπιδραση θα την χαλαγε).
Μετα απο πολλες εισαγωγες,εξαγωγες,απειρα μπουκαλια φτηνου κρασιου και τηλεφωνηματων μεστην νυχτα,νικητης ηταν εκεινος.
Γεματος εμπαινε,γεματος εβγαινε.
Εκεινη?
Αδεια και ανικανοποιητη,απτον οργασμο της σχεσης.
Ηθελε να εισχωρησει στο πετσι του μπαινοντας απτο ματι του(το εβλεπε σε ονειρο σου λεω!)  και κατεβαινοντας απτον λαρυγγα με γογγυτο να κατσικωθει στην καρδια του, αμ δε ομως, fuck buddies.
Τι να κανει , τι να πει, καθως εξαντλησε ολες τις πιθανες "παγιδες" συναισθηματικου μπλεξιματος και ξαπλωσε φαρδια πλατια σε ολους τους καναπεδες των κολλητων της κανοντας ταβανοθεραπεια και εφοσον υπεραναλυσε ολες του τις κινησεις κατεληξε στο να μεινει και να το ευχαριστηθει μεχρι να ερθει εκεινο το παλιαλογο με τον πριγκηπα πανω που ερχετε μαλλον απτην ζανζιβαρη και εχει χαθει (δεν εξηγειται αλλιως).
Η σαρκα αδηφαγα παιδι μου , εκαιγε …