Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Τα παιδια ετρεχαν στην πλατεια και στο λιμανι της πατρας εφτανε καραβι απο την κεφαλονια, οταν ο μικρος βασιλης αφησε ενα μπαλονι λευτερο ειπε, να συναντησει τα πουλια..
ο ηλιος ειχε ενα πορφυροκοκκινο κοκκινισμα στα μαγουλα και η θαλασσα επλεκε μυθους για τα ονειρα μας, ο πεζοδρομος της αγιου νικολαου στολισμενος σαν γιορτη και ο κοσμος ανεβοκατεβαινε σαν σταθμη.
κανεις δεν ενοχλουσε τον σταθη , μοναχα αγοραζαν τα μοσχομυριστα καστανα του και ακουγαν τα τραγουδια του που εβγαιναν ψιθυριστα απο το στομα του σαν ντροπαλα κοριτσια.
ειχε σπουδασει  ειπε, μουσικη  κι εγραφε στιχους , μια κιθαρα στα δεξια του.
τον παρακαλεσε αρκετες φορες να παιξει κατι μα αρνιοταν πεισματικα , κοκκινιζε ολοκληρος (ναι υπαρχουν ακομα ανθρωποι που κοκκινιζουν ) .
θυμηθηκε οταν ηταν μικρη , νηπιαγωγειο πηγαινε οταν εμαθε το τραγουδι του καστανα και στην αγκαλια του πατερα σε μια εκδρομη στον πορο αρχισε να τραγουδαει καστανακια , καστανακια για μικρα καλα παιδακια και πηρε ενα ζουμερο ,ζεστο φιλι απο την μαμα , ενα τιναγμα στον αερα απο τον πατερα.
αγγιξε τα συννεφα σου λεω.
την ιδια γλυκα ενιωθε καθε φορα που εβλεπε τον σταθη τον καστανα, σαν παιδικη αναμνηση χαμογελουσε και ειχε ενα μυστικο στην καρδια του, την αγαπη του την μουσικη.
Εκεινο το βραδυ ,αφου εκλεισε το μαγαζι, τσεκαρε τους λογαριασμους και εσβησε τα φωτα γυρισε στον πεζοδρομο και εψαξε με τα ματια της για τον σταθη, η καστανιερα ελειπε και η απουσια της ξεροψημενης λιχουδιας δεν υπηρχε πουθενα.
Μπερδεμενη για την τυχη του κυρ σταθη εστριψε στην κορινθου και μια μελωδια γαργαλησε τα αυτια της , την ακολουθησε μεχρι την πατρεως και εκει στον πεζοδρομο με τα χρωματιστα καραμελενια καφε του πεζοδρομου , ειδε μια φιγουρα να γρατζουναει την κιθαρα του, δεν εβγαινε φωνη μεχρι να φτασει κοντα του , μεχρι που τα αυτια της πλυμμηρισαν μεταξενια λογια,
αν θυμηθεις το ονειρο μου,
σε περιμενω να ρθεις..
Εμεινε πισω του και αφου χειροκροτησε τα γνωριμα ματια του , πλησιασε στο αυτι του και ψιθυρισε
σημερα εσωσες τα ονειρα μου..
Κοκκινισε ο σταθης οπως κοκκινιζε ο ουρανος οταν βυθιζοταν στην αγκαλια του ο ηλιος..
κοκκινισε η καρδια της γιατι σημερα ειδε ενα νιοβγαλτο ονειρο να τρεχει μεσα στα σοκακια...

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Δεν φοβαμαι, να φοβηθω.

Δεν φοβάμαι να φοβηθώ , φοβάμαι όμως την αυθυποβολή. Αποφάσισα να συνεργαστώ με τα εσώτερα μου αλλά πραγματικά βρίσκω αδικαιολόγητο να επιβάλλω στον εαυτό μου την μιζέρια. όλα αυτά λοιπόν τα σκέφτηκα όσο ανάπνεα από την μύτη και επέτρεπα στον εαυτό μου να αφέθει για λίγο στους ήχους γύρω μου. Δεν φαντάζεσαι ποσό καταλυτικό ήταν όλο αυτό για μενα φίλε, πραγματικά ειχα μια στιγμή απέραντης ευεξίας και διαυγείας. Είπε , να φέρετε στο μυαλό σας κάτι που σας δίνει χαρά και ξάφνου πίσω από τα κλειστά μου ματια σπρώχνονταν πρόσωπα για να πάρουν θέση, ένα ηλιοβασίλεμα που με σημάδεψε και η αγκαλιά της μάνας. Ένα χαμόγελο στόλισε το προσωπο μου και οι μύες του άρχισαν να αντιδρούν μιας και εδώ και πολύ καιρό δεν ειχα ένα ουσιαστικό χαμόγελο, μονό μονόπρακτα και συσπάσεις , συνοφρύωμα και απορία , αν κοιταχτείς στον καθρέφτη βάζω στοίχημα πως θα δεις καθαρά τις γραμμές του προσώπου σου και την πορεία της ψυχοσύνθεσης σου. Ίσως αυτό να σε ξυπνήσει , γιατί στο λέω φίλε μου εμένα λειτούργησε. Όλ…

.

Διάφανες σταγόνες φτιάχνουν κόσμους στο δέρμα .
Μια πόλη γίνετε ολόκληρη το λιμάνι των δακρύων της, τα όνειρα σου καράβια στα ανοιχτά.
Ουρανοί ανοίγονται μπροστά σου αγγελούδι μου κι εμείς στα αστέρια θα σου στέλνουμε προσευχές.
Ποιος ξέρει οι λέξεις αργά η νωρίς θα ειπωθούν ξανα,ποιος ξέρει αν ματώνουν τα σύννεφα.
Ηταν ενα χαμογελο ειπαν
Ηταν μια τεράστια καρδια ειπαν
Ηταν οσα ονειρεύτηκε.Ειναι  και θα ειναι παντα .
Ειναι.
Θα ειναι για παντα.

Σαν, sun ..

Σαν ηλιοβασιλεμα.
κοκκινα ματια και αλμυρα στα χειλη, δακρυα που πνιγονταν σαν λεξεις σε ενα χαμογελο.
Με ρωτουσε συχνα πως τα περναω ,μα εγω δεν περνουσα ουτε σαν σκια ουτε σαν σκεψη απο το μυαλο του κι ετσι σιωπησα.
Σαν καλοκαιρι.
Στα ηχεια να παιζει δυνατα κατι που αγαπουσες και να κλεινεις τα ματια  για να τον  φερεις κοντα σου,  παγωμενη γρανιτα και χωροχρονικες βολτες ,
να καινε τα ματια και η καρδια απο την αλμυρα κι η ζωη σου ανοστη χωρις εκεινον.
Σαν μια ατελειωτη βουτια.
Πνιγοσουν μεσα σου κι αυτο το καταλαβα εκεινο το δειλινο  που ειπες πως βλεπεις κι εσυ το ιδιο ονειρο και με κατευθυνες σε εκεινο τον πλανητη.
deja vue και υγρα φιλια στο πιο σκοτεινο μερος του κοσμου , εκει που δυο αδεσποτοι σκυλοι μαζευαν κυμματα και μαθαιναν πως αγαπιουνται οι ανθρωποι  και για πρωτη της φορα ειδε πυγολαμπιδες.
Σου κλεινω τα ματια, τεντωνω τα ποδια για να φτασω ως τον λαιμο σου ,φιλαω την πλατη σου και εσυ γυριζεις, οχι οπως αλλοτε μοναχα το προσωπο και χαμογελας, κερναω παγωτο σου εχω κ…