Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ιπταται.

Ηθελε να ιπταται
Το υποκαταστατο της σε αυτη την εμμονη ,ηταν παντα τα σκαλακια της αγιου νικολαου στην πατρα, στην "παλια" πατρα οπως πολυ σωστα την διορθωνε ο πιστος τηςφιλος και συνοιδοιπορος στο κυνηγι ηλιοβασιλεματων ,ο φανταστικος της φιλος ,ρεναρ.
Ο ρεναρ ηταν ενα μαγικο παπακι που της χαρισε ενα συγχρονο κοριτσακι με σπιρτα ,γαρυφαλλα για την ακριβεια στο παλιο λιμανι οταν τα δακρυα της ,πετουσαν προς την  θαλασσα και ταξιδευαν για παντα, την πλησιασε και την κοιταξε απο ολες τις πλευρες μα σταματησε την περιστροφη και την  καρφωσε ισια στην καρδια, γιατι κλαις ειπε? 
Δεν αντεχε να απαντησει.
Καθισε στωικα διπλα της στο πετρινο σκαμνακι και σιωπηλη απλωσε τα χερακια της ,χαριζοντας της τον ρεναρ, θα σε γιατρεψει ειπε και χαθηκε στο μωβ δειλινο.
Ετσι ο ρεναρ κι εκεινη γιναν αχωριστοι.
Στα σκαλακια λοιπον  με το αερακι να στοιχειωνει την ψυχη  ,τις μυρωδιες απο τα ουζερι και τις φωνες των παιδιων στην εκκλησια, τα αυτοκινητα και την θαλασσα να φλερταρει με τον ουρανο και ο ρεναρ να ακουει τις ιστοριες της, να του δειχνει τα κτιρια θυσαυρους και τα σοκακια που κρυφτηκε,ερωτευτηκε μεγαλωσε και μελανιασε τα γονατα της καποτε.
Τωρα υποκρινεται  πως μεγαλωσε και ειναι  παλι εδω.
Την αγαπα την πολη της και την αγαπα γιατι ολοι οι δρομοι οδησουν στην θαλασσα, ολοι οι δρομοι κρυβουν κι απο ενα ηλιοβασιλεμα, κρυβουν θυσαυρους ,αγαπες και "φανταστικους" φιλους.
Παντα θα φευγω , μα παντα θα γυριζω ..γιατι μοναχα εδω ιπταμαι, μοναχα εδω θυμαμαι πως οσο κι αν μεγαλωνω , θα ειμαι παντα εγω.
Υποσχεση ρεναρ ε?
Κι αν καπου δειτε ενα κοριτσακι με γαρυφαλλα στα χερια πειτε της ο ρεναρ ειναι καλα , εγινε συλλεκτης ηλιοβασιλεματων και πιστος φιλος, φρουρος των ματιων μου..
Κι αν αγαπατε τα ηλιοβασιλεματα οπως και εγω με τον ρεναρ , ανεβειτε στην "παλια" πολη εκει στο τερμα στα σκαλακια ..
Μαγικα πραγματα συμβαινουν οταν η ομορφια ξεδιπλωνεται στα ματια...


καρανικολου ελενα (missy merida) 
 Η Μιση μεριδα ανθρωπος ονειρευεται με ματια ανοιχτα ,ψαρευει αστερια με την αποχη της και πιστευει στα θαυματα και στους ανθρωπενιους ανθρωπους, ζει μονιμα στον πλανητη Β612 και περιποειται τον μοναδικο της κομητη..

δημοσιευτηκε στην εφημεριδα tetarto

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Δεν φοβαμαι, να φοβηθω.

Δεν φοβάμαι να φοβηθώ , φοβάμαι όμως την αυθυποβολή. Αποφάσισα να συνεργαστώ με τα εσώτερα μου αλλά πραγματικά βρίσκω αδικαιολόγητο να επιβάλλω στον εαυτό μου την μιζέρια. όλα αυτά λοιπόν τα σκέφτηκα όσο ανάπνεα από την μύτη και επέτρεπα στον εαυτό μου να αφέθει για λίγο στους ήχους γύρω μου. Δεν φαντάζεσαι ποσό καταλυτικό ήταν όλο αυτό για μενα φίλε, πραγματικά ειχα μια στιγμή απέραντης ευεξίας και διαυγείας. Είπε , να φέρετε στο μυαλό σας κάτι που σας δίνει χαρά και ξάφνου πίσω από τα κλειστά μου ματια σπρώχνονταν πρόσωπα για να πάρουν θέση, ένα ηλιοβασίλεμα που με σημάδεψε και η αγκαλιά της μάνας. Ένα χαμόγελο στόλισε το προσωπο μου και οι μύες του άρχισαν να αντιδρούν μιας και εδώ και πολύ καιρό δεν ειχα ένα ουσιαστικό χαμόγελο, μονό μονόπρακτα και συσπάσεις , συνοφρύωμα και απορία , αν κοιταχτείς στον καθρέφτη βάζω στοίχημα πως θα δεις καθαρά τις γραμμές του προσώπου σου και την πορεία της ψυχοσύνθεσης σου. Ίσως αυτό να σε ξυπνήσει , γιατί στο λέω φίλε μου εμένα λειτούργησε. Όλ…

.

Διάφανες σταγόνες φτιάχνουν κόσμους στο δέρμα .
Μια πόλη γίνετε ολόκληρη το λιμάνι των δακρύων της, τα όνειρα σου καράβια στα ανοιχτά.
Ουρανοί ανοίγονται μπροστά σου αγγελούδι μου κι εμείς στα αστέρια θα σου στέλνουμε προσευχές.
Ποιος ξέρει οι λέξεις αργά η νωρίς θα ειπωθούν ξανα,ποιος ξέρει αν ματώνουν τα σύννεφα.
Ηταν ενα χαμογελο ειπαν
Ηταν μια τεράστια καρδια ειπαν
Ηταν οσα ονειρεύτηκε.Ειναι  και θα ειναι παντα .
Ειναι.
Θα ειναι για παντα.

Σαν, sun ..

Σαν ηλιοβασιλεμα.
κοκκινα ματια και αλμυρα στα χειλη, δακρυα που πνιγονταν σαν λεξεις σε ενα χαμογελο.
Με ρωτουσε συχνα πως τα περναω ,μα εγω δεν περνουσα ουτε σαν σκια ουτε σαν σκεψη απο το μυαλο του κι ετσι σιωπησα.
Σαν καλοκαιρι.
Στα ηχεια να παιζει δυνατα κατι που αγαπουσες και να κλεινεις τα ματια  για να τον  φερεις κοντα σου,  παγωμενη γρανιτα και χωροχρονικες βολτες ,
να καινε τα ματια και η καρδια απο την αλμυρα κι η ζωη σου ανοστη χωρις εκεινον.
Σαν μια ατελειωτη βουτια.
Πνιγοσουν μεσα σου κι αυτο το καταλαβα εκεινο το δειλινο  που ειπες πως βλεπεις κι εσυ το ιδιο ονειρο και με κατευθυνες σε εκεινο τον πλανητη.
deja vue και υγρα φιλια στο πιο σκοτεινο μερος του κοσμου , εκει που δυο αδεσποτοι σκυλοι μαζευαν κυμματα και μαθαιναν πως αγαπιουνται οι ανθρωποι  και για πρωτη της φορα ειδε πυγολαμπιδες.
Σου κλεινω τα ματια, τεντωνω τα ποδια για να φτασω ως τον λαιμο σου ,φιλαω την πλατη σου και εσυ γυριζεις, οχι οπως αλλοτε μοναχα το προσωπο και χαμογελας, κερναω παγωτο σου εχω κ…