Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Τι φοβάσαι




Πες μου τι φοβάσαι , πες μου αν κοιμάσαι?
όλα γύρω σου χάος και έρωτας πουθενά , φοβάται κι αυτός να ανθίσει στα ξερά, γιατί ο τόπος βλέπεις είναι ιδανικός μα γίνετε όλο και περισσότερο δανεικός.
Τι φοβάσαι πες μου τι φοβάσαι..
Γυάλινα όνειρα σε χέρια που τρέμουν η ακόμα καλύτερα σε στομάχια γεμάτα ,αδειανά μυαλά , όλο και πιο πολύ στριμώχνονται στην πόρτα σου τα δανεικά, ο κόσμος πενθεί ,ο κόσμος πεινά κι εσύ συνεχίζεις να κοιτάς την ελιά.
Φοβάμαι εσένα , φοβάμαι εμένα φοβάμαι αυτούς που δίχως όνειρα με σέρνουν στον πάτο, δεν έχω αντοχή ούτε ανάσα τώρα πια , στερεύει και η ελπίδα ,έσπασαν τα φτερά.
Είναι που οι ηρωές  μου φορούσαν μάσκες και τα τραγούδια που με μεγάλωναν έγιναν δίχτυα ,πιάστηκα μέσα τους μαζί με τα όνειρα μου και φοβάμαι τι θα πω στα παιδιά μου.
Είναι οι μέρες που έγιναν νύχτες και οι καλημέρες  έγιναν καληνύχτες , είναι και εκείνοι που μεστά περβάζια φυτεύουν αγκάθια αντί για άνθη.
Είμαι κι εγώ που πιστεύω ακόμα , που ονειρεύομαι με ανοιχτό το στόμα.
Είναι και οι φίλοι που γύρισαν .
Είναι και οι αγαπημένοι που μυρίζουν καπνό και επανάσταση, 
είναι και οι δρόμοι σαν τους ουρανούς ανοιχτοί,
είμαι εγώ και εσύ μαζί.
Είναι η γιαγιά στην Τουρκία που κείτεται νεκρή, είναι η γιαγιά στην Βραζιλία που θέλει να ζει, είναι και  η γιαγιά στην Ιερισσό με φωνή βραχνή που φωνάζει ελατέ, ποτέ της δεν έχει φοβηθεί.
Είναι η ελπίδα ολοζώντανη ,δυνατή που κάνει τον κόσμο να στροβιλίζεται από την αρχή, βαλέ ένα χέρι και εσύ 
κοιτά ο κόσμος αλλάζει ,
αλλάζεις και εσύ ..




Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Δεν φοβαμαι, να φοβηθω.

Δεν φοβάμαι να φοβηθώ , φοβάμαι όμως την αυθυποβολή. Αποφάσισα να συνεργαστώ με τα εσώτερα μου αλλά πραγματικά βρίσκω αδικαιολόγητο να επιβάλλω στον εαυτό μου την μιζέρια. όλα αυτά λοιπόν τα σκέφτηκα όσο ανάπνεα από την μύτη και επέτρεπα στον εαυτό μου να αφέθει για λίγο στους ήχους γύρω μου. Δεν φαντάζεσαι ποσό καταλυτικό ήταν όλο αυτό για μενα φίλε, πραγματικά ειχα μια στιγμή απέραντης ευεξίας και διαυγείας. Είπε , να φέρετε στο μυαλό σας κάτι που σας δίνει χαρά και ξάφνου πίσω από τα κλειστά μου ματια σπρώχνονταν πρόσωπα για να πάρουν θέση, ένα ηλιοβασίλεμα που με σημάδεψε και η αγκαλιά της μάνας. Ένα χαμόγελο στόλισε το προσωπο μου και οι μύες του άρχισαν να αντιδρούν μιας και εδώ και πολύ καιρό δεν ειχα ένα ουσιαστικό χαμόγελο, μονό μονόπρακτα και συσπάσεις , συνοφρύωμα και απορία , αν κοιταχτείς στον καθρέφτη βάζω στοίχημα πως θα δεις καθαρά τις γραμμές του προσώπου σου και την πορεία της ψυχοσύνθεσης σου. Ίσως αυτό να σε ξυπνήσει , γιατί στο λέω φίλε μου εμένα λειτούργησε. Όλ…

.

Διάφανες σταγόνες φτιάχνουν κόσμους στο δέρμα .
Μια πόλη γίνετε ολόκληρη το λιμάνι των δακρύων της, τα όνειρα σου καράβια στα ανοιχτά.
Ουρανοί ανοίγονται μπροστά σου αγγελούδι μου κι εμείς στα αστέρια θα σου στέλνουμε προσευχές.
Ποιος ξέρει οι λέξεις αργά η νωρίς θα ειπωθούν ξανα,ποιος ξέρει αν ματώνουν τα σύννεφα.
Ηταν ενα χαμογελο ειπαν
Ηταν μια τεράστια καρδια ειπαν
Ηταν οσα ονειρεύτηκε.Ειναι  και θα ειναι παντα .
Ειναι.
Θα ειναι για παντα.

Σαν, sun ..

Σαν ηλιοβασιλεμα.
κοκκινα ματια και αλμυρα στα χειλη, δακρυα που πνιγονταν σαν λεξεις σε ενα χαμογελο.
Με ρωτουσε συχνα πως τα περναω ,μα εγω δεν περνουσα ουτε σαν σκια ουτε σαν σκεψη απο το μυαλο του κι ετσι σιωπησα.
Σαν καλοκαιρι.
Στα ηχεια να παιζει δυνατα κατι που αγαπουσες και να κλεινεις τα ματια  για να τον  φερεις κοντα σου,  παγωμενη γρανιτα και χωροχρονικες βολτες ,
να καινε τα ματια και η καρδια απο την αλμυρα κι η ζωη σου ανοστη χωρις εκεινον.
Σαν μια ατελειωτη βουτια.
Πνιγοσουν μεσα σου κι αυτο το καταλαβα εκεινο το δειλινο  που ειπες πως βλεπεις κι εσυ το ιδιο ονειρο και με κατευθυνες σε εκεινο τον πλανητη.
deja vue και υγρα φιλια στο πιο σκοτεινο μερος του κοσμου , εκει που δυο αδεσποτοι σκυλοι μαζευαν κυμματα και μαθαιναν πως αγαπιουνται οι ανθρωποι  και για πρωτη της φορα ειδε πυγολαμπιδες.
Σου κλεινω τα ματια, τεντωνω τα ποδια για να φτασω ως τον λαιμο σου ,φιλαω την πλατη σου και εσυ γυριζεις, οχι οπως αλλοτε μοναχα το προσωπο και χαμογελας, κερναω παγωτο σου εχω κ…