Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

μια φορα κι εναν καιρο..




Μια παρεα κοριτσιων.
Κοριτσια που συναντηθηκαν τυχαια και αγαπηθηκαν πολυ.
Τεσσερα κοριτσια με κοινη μοιρα.
Λουλουδενια κοριτσια με πληγες σαν ριζες βαθιες και μπουμπουκια ετοιμα να σκασουν στον κοσμο αυτο για να τον ομορφυνουν.
Ανεβηκαν σε λουνα παρκ και περασαν γεφυρες ,ενωσαν τις φωνες τους μεσα στο αυτοκινητο με ανοιχτα παραθυρα και τεντουρα.
Ανεβηκαν σε βουνα και μαζευτηκαν σε κυκλο, κρατησαν η μια τα χερια της αλλης και εκλαψαν γοερα σε μια μεγαλη αγκαλια.
Τεσσερα κοριτσια ,μια ιστορια πολλες διακλαδωσεις μα μια κοινη πορεια, μια ευθεια ολογιομη προς την αληθινη φιλια.
Περασαν χρονια ,ερωτες και συγνωμμες, γελια και χαρες ,παρτυ με χαρτινα καπελα και χαρτινα φιλια κι ακομα θυμαμαι την μυρωδια τους ,τα χερια και τα βραδια με μπυρα και σουβλακι στην πλατεια, το παγκακι και το ρυθμικο σφυριγμα για να κατεβω τις σκαλες δυο δυο να φτασω σε εκεινες, τεσσερα χαμογελα που γεμιζαν την καρδια και τον  κοσμο ολο.
Τιποτα δεν φανταζε δυσκολο τωρα που στον κοσμο υπηρχαν εκεινες ακομα κι οι λαβυρινθοι ειχαν εξοδους οταν τα υπερανελυαν απο καναπε σε καναπε με το κεφαλι στον ουρανο και τα ποδια στην γη και αντιστροφα, λουκουμαδενια φιλια και παιδια που τρεχουν γυρω απο την χαρα τους.
Δεν ηθελε να τελειωσει ,μα τελειωσε
και οι φωνες σταματησαν και τα γελια ,τα καπελα στοιβαχτηκαν σε μια κουτα μαζι με τις αναμνησεις κι ολα αλλαξαν.
Δεν επρεπε.\
Δεν ξεχασε.
Δεν θα ξεχασει ποτε.
Οπου κι αν ειναι τα κοριτσια μου, ευχομαι να ειναι καλα και να πινουν μια τεντουρα στην υγεια μας, καποιο δειλινο με ανοιχτα παραθυρα ..

keep praying for your love

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

.

Διάφανες σταγόνες φτιάχνουν κόσμους στο δέρμα .
Μια πόλη γίνετε ολόκληρη το λιμάνι των δακρύων της, τα όνειρα σου καράβια στα ανοιχτά.
Ουρανοί ανοίγονται μπροστά σου αγγελούδι μου κι εμείς στα αστέρια θα σου στέλνουμε προσευχές.
Ποιος ξέρει οι λέξεις αργά η νωρίς θα ειπωθούν ξανα,ποιος ξέρει αν ματώνουν τα σύννεφα.
Ηταν ενα χαμογελο ειπαν
Ηταν μια τεράστια καρδια ειπαν
Ηταν οσα ονειρεύτηκε.Ειναι  και θα ειναι παντα .
Ειναι.
Θα ειναι για παντα.

Δεν ξέρω αν ξερεις

Δεν ξέρω να γελάω.
Ξέρω μόνο να κουνάω τα χέρια μου δεξιά κι αριστερά κι έτσι αχαρα να πέφτουν στους ώμους σαν να ήταν βροχή σε αυγουστιάτικο δρόμο.
Δεν ξέρω να μιλάω.
Μόνο να νιώθω όλα όσα ξεσκίζουν τα μάτια μου.
Δεν γνωρίζω αλλά θέλω να σε μάθω.
Δεν με αγγίζουν αλλά πόνεσα πολύ.
Δεν θέλω να θυμάμαι αλλά σαν ταινία ξεδιπλώνονται όλα μπροστά μου.
Ξέρω να αγκαλιάζω και να γεμίζω χρώματα το σκισμενο τετράδιο.
Ξέρω να μετράω δάκρυα και σύννεφα.
Δεν ξέρω αν το ξέρεις αλλά σε σκέφτομαι.
Ναι σκέφτομαι.
Και έπειτα τα χέρια πάλι στους ώμους σβήνουν δρόμους κι οδηγούν σε θάλασσες.
Θέλω να σε μάθω.
Να σε δω.
Να αναπνέω .

panic a fuck

Και οι δυο ειχαν κοινο στοχο.
Να μπουν ο ενας μεσα στον αλλο , εκεινος κυριολεκτικα,εκεινη μεταφορικα( οχι πως η αλληλεπιδραση θα την χαλαγε).
Μετα απο πολλες εισαγωγες,εξαγωγες,απειρα μπουκαλια φτηνου κρασιου και τηλεφωνηματων μεστην νυχτα,νικητης ηταν εκεινος.
Γεματος εμπαινε,γεματος εβγαινε.
Εκεινη?
Αδεια και ανικανοποιητη,απτον οργασμο της σχεσης.
Ηθελε να εισχωρησει στο πετσι του μπαινοντας απτο ματι του(το εβλεπε σε ονειρο σου λεω!)  και κατεβαινοντας απτον λαρυγγα με γογγυτο να κατσικωθει στην καρδια του, αμ δε ομως, fuck buddies.
Τι να κανει , τι να πει, καθως εξαντλησε ολες τις πιθανες "παγιδες" συναισθηματικου μπλεξιματος και ξαπλωσε φαρδια πλατια σε ολους τους καναπεδες των κολλητων της κανοντας ταβανοθεραπεια και εφοσον υπεραναλυσε ολες του τις κινησεις κατεληξε στο να μεινει και να το ευχαριστηθει μεχρι να ερθει εκεινο το παλιαλογο με τον πριγκηπα πανω που ερχετε μαλλον απτην ζανζιβαρη και εχει χαθει (δεν εξηγειται αλλιως).
Η σαρκα αδηφαγα παιδι μου , εκαιγε …