Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

to all those who wonder if im writing about them, i am.




Δεν θα παψω ποτε να γραφω για αυτους που αγγιξαν την ψυχη μου.
Για ολους εκεινους που με τα δαχτυλα τους επλασαν τον πηλο της ψυχης μου αφηνοντας σημαδακια στο απειρο μεσα μου,
για σενα που μου χαμογελασες στον δρομο οταν ολα ραγιζαν μπροστα μου και για εκεινον που μου χαριζε το σπιτι του οταν δεν ειχα που να παω,
για ολους εκεινους που εφαγαν το φαγητο που με αγαπη τους μαγειρεψα και  χορτασαν την ψυχη μου.
Για τους φιλους που μου κρατησαν το χερι και ξενυχτησαν στο πλαι μου, για τους αλλους που με μισησαν και εφυγαν, ολους τους θυμαμαι, θα τους κουβαλαω μεσα μου για παντα.
Θυμαμαι εσενα οταν φωναζες πως πιστευεις σε μενα και σου εκλεινα την πορτα τρεχοντας στον εαυτο μου , ησουν εκει οταν γυρισα , σε βρηκα να με περιμενεις χρονια , ηξερες πως χρειαζομουν χρονο με τον εαυτο μου για να αγαπησω καθε τι ομορφο επρεπε να αγαπησω πρωτα εμενα,
εσενα να σκεφτεις ειχες πει και με βασανιζε η σκεψη σου για μηνες.
Ολοι οι ηρωες μου μοιαζουν με την λερναια υδρα κεφαλια που κοβω και φυτρωνουν αλλα μεσα μου, ερχονται και φευγουν παλιοι και νεοι φιλοι γεματοι δωρα , ιστοριες και αγκαλιες που δεν φτανει μια ζωη για να εξιστορησω.
Ειμαι το συνοθυλευμα των αγαπημενων μου, ειμαι η ιστοριες τους, ειμαι η αγαπη τους και η μοιρασια μας.
Ναι η ιστοριες μου ειναι για εκεινους,
σε εκεινους τις χαριζω.
Δεν ειμαι μονη, ποτε δεν θα ειμαι,
Κανεις μονος.


Μην φοβασαι να πεθανεις αλλα κυριως μην φοβασαι να ζεις.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Δεν φοβαμαι, να φοβηθω.

Δεν φοβάμαι να φοβηθώ , φοβάμαι όμως την αυθυποβολή. Αποφάσισα να συνεργαστώ με τα εσώτερα μου αλλά πραγματικά βρίσκω αδικαιολόγητο να επιβάλλω στον εαυτό μου την μιζέρια. όλα αυτά λοιπόν τα σκέφτηκα όσο ανάπνεα από την μύτη και επέτρεπα στον εαυτό μου να αφέθει για λίγο στους ήχους γύρω μου. Δεν φαντάζεσαι ποσό καταλυτικό ήταν όλο αυτό για μενα φίλε, πραγματικά ειχα μια στιγμή απέραντης ευεξίας και διαυγείας. Είπε , να φέρετε στο μυαλό σας κάτι που σας δίνει χαρά και ξάφνου πίσω από τα κλειστά μου ματια σπρώχνονταν πρόσωπα για να πάρουν θέση, ένα ηλιοβασίλεμα που με σημάδεψε και η αγκαλιά της μάνας. Ένα χαμόγελο στόλισε το προσωπο μου και οι μύες του άρχισαν να αντιδρούν μιας και εδώ και πολύ καιρό δεν ειχα ένα ουσιαστικό χαμόγελο, μονό μονόπρακτα και συσπάσεις , συνοφρύωμα και απορία , αν κοιταχτείς στον καθρέφτη βάζω στοίχημα πως θα δεις καθαρά τις γραμμές του προσώπου σου και την πορεία της ψυχοσύνθεσης σου. Ίσως αυτό να σε ξυπνήσει , γιατί στο λέω φίλε μου εμένα λειτούργησε. Όλ…

.

Διάφανες σταγόνες φτιάχνουν κόσμους στο δέρμα .
Μια πόλη γίνετε ολόκληρη το λιμάνι των δακρύων της, τα όνειρα σου καράβια στα ανοιχτά.
Ουρανοί ανοίγονται μπροστά σου αγγελούδι μου κι εμείς στα αστέρια θα σου στέλνουμε προσευχές.
Ποιος ξέρει οι λέξεις αργά η νωρίς θα ειπωθούν ξανα,ποιος ξέρει αν ματώνουν τα σύννεφα.
Ηταν ενα χαμογελο ειπαν
Ηταν μια τεράστια καρδια ειπαν
Ηταν οσα ονειρεύτηκε.Ειναι  και θα ειναι παντα .
Ειναι.
Θα ειναι για παντα.

Σαν, sun ..

Σαν ηλιοβασιλεμα.
κοκκινα ματια και αλμυρα στα χειλη, δακρυα που πνιγονταν σαν λεξεις σε ενα χαμογελο.
Με ρωτουσε συχνα πως τα περναω ,μα εγω δεν περνουσα ουτε σαν σκια ουτε σαν σκεψη απο το μυαλο του κι ετσι σιωπησα.
Σαν καλοκαιρι.
Στα ηχεια να παιζει δυνατα κατι που αγαπουσες και να κλεινεις τα ματια  για να τον  φερεις κοντα σου,  παγωμενη γρανιτα και χωροχρονικες βολτες ,
να καινε τα ματια και η καρδια απο την αλμυρα κι η ζωη σου ανοστη χωρις εκεινον.
Σαν μια ατελειωτη βουτια.
Πνιγοσουν μεσα σου κι αυτο το καταλαβα εκεινο το δειλινο  που ειπες πως βλεπεις κι εσυ το ιδιο ονειρο και με κατευθυνες σε εκεινο τον πλανητη.
deja vue και υγρα φιλια στο πιο σκοτεινο μερος του κοσμου , εκει που δυο αδεσποτοι σκυλοι μαζευαν κυμματα και μαθαιναν πως αγαπιουνται οι ανθρωποι  και για πρωτη της φορα ειδε πυγολαμπιδες.
Σου κλεινω τα ματια, τεντωνω τα ποδια για να φτασω ως τον λαιμο σου ,φιλαω την πλατη σου και εσυ γυριζεις, οχι οπως αλλοτε μοναχα το προσωπο και χαμογελας, κερναω παγωτο σου εχω κ…