Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ενα απογευμα γεματο γλυκο κουταλιου και μια καινουργια φιλη.

Μοναξια, αγριο πραμα μου ειπε.
Με ρωτησε αν εχω φιλους, οχι γνωστους τονισε ,φιλους που θα πεθαιναν για μενα.
Σκεφτηκα τουλαχιστον τρια ατομα που ειναι φιλοι, φιλοι - αδερφια οπως ελεγα μικρη κι η μαμα μου ξινιζε το προσωπο της, μονολογωντας ολοι αδερφια σου ειναι πια.
Μου μιλησε για τους δικους της φιλους που δεν υπηρχαν πια εν ζωη,για τις εκδρομες τους στην θαλασσα και πως κατεστρωσαν σχεδιο οι ιδιοι φιλοι να την "κλεψει" ο μεγαλος της ερωτας και να καταληξει παντρεμενη οχι μονο με εκεινον αλλα και τους φιλους για πολλα πολλα ομορφα χρονια.
Ξερεις μου ειπε, "φοραω" την καρδια ενος απτους φιλους μου και τα ματια της γεμισαν βροχη.
Ο ηλιος στα ματια της δεν αργησε να ξεμυτισει οταν ενα τεραστιο αλμπουμ με φωτογραφιες των αγαπημενων μου συστηνοταν ολο χαμογελα και ασπρομαυρες αγκαλιες.
Σκληρο να μενεις πισω με τις αναμνησεις, να αποχαιρετας και να προσπαθεις να υπερνικησεις την νοσο της ληθης,σκαλιζοντας τα μεσα σου τακτικα ανακαλυπτοντας συνεχεια θυμησες και λογια.
Τωρα ειμαι μονη ,ειπε.
Τα παιδια εφυγαν στο εξωτερικο τα εδιωξε η κριση και τα εγγονια μου τα βλεπω τα καλοκαιρια,οι φιλοι σχεδον ολοι " εφυγαν" κι αυτοι που μειναμε πισω,ανημποροι ,κλεισμενοι στην μικρη μας πραγματικοτητα,σε εναν μικροκοσμο νοσταλγικο.
Υποσχεθηκα να την συναντω συχνοτερα και με αγκαλιασε με μια αγκαλια που ποτε πριν δεν με ειχαν παρει,μου χαρισε ενα δαντελενιο κομματι υφασματος και με προετρεψε να μην χασω τον ρομαντισμο μου.
Γυρισα σπιτι γεματη.
Επρεπε να βρασω αυγα,παραγγελια της οικογενειας κι οταν γυρισαν βρηκαν δυο ανθρωποαυγα να τους χαμογελουν ,δεν αντεχα να ειναι αψυχα και τους εδωσα ζωη,χαρισα το ενα στο αλλο και ειμαι σιγουρη πως γιναν φιλοι.
Κοιτα πως χαμογελουν!
Σκληρο πραγμα η μοναξια..

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Δεν φοβαμαι, να φοβηθω.

Δεν φοβάμαι να φοβηθώ , φοβάμαι όμως την αυθυποβολή. Αποφάσισα να συνεργαστώ με τα εσώτερα μου αλλά πραγματικά βρίσκω αδικαιολόγητο να επιβάλλω στον εαυτό μου την μιζέρια. όλα αυτά λοιπόν τα σκέφτηκα όσο ανάπνεα από την μύτη και επέτρεπα στον εαυτό μου να αφέθει για λίγο στους ήχους γύρω μου. Δεν φαντάζεσαι ποσό καταλυτικό ήταν όλο αυτό για μενα φίλε, πραγματικά ειχα μια στιγμή απέραντης ευεξίας και διαυγείας. Είπε , να φέρετε στο μυαλό σας κάτι που σας δίνει χαρά και ξάφνου πίσω από τα κλειστά μου ματια σπρώχνονταν πρόσωπα για να πάρουν θέση, ένα ηλιοβασίλεμα που με σημάδεψε και η αγκαλιά της μάνας. Ένα χαμόγελο στόλισε το προσωπο μου και οι μύες του άρχισαν να αντιδρούν μιας και εδώ και πολύ καιρό δεν ειχα ένα ουσιαστικό χαμόγελο, μονό μονόπρακτα και συσπάσεις , συνοφρύωμα και απορία , αν κοιταχτείς στον καθρέφτη βάζω στοίχημα πως θα δεις καθαρά τις γραμμές του προσώπου σου και την πορεία της ψυχοσύνθεσης σου. Ίσως αυτό να σε ξυπνήσει , γιατί στο λέω φίλε μου εμένα λειτούργησε. Όλ…

.

Διάφανες σταγόνες φτιάχνουν κόσμους στο δέρμα .
Μια πόλη γίνετε ολόκληρη το λιμάνι των δακρύων της, τα όνειρα σου καράβια στα ανοιχτά.
Ουρανοί ανοίγονται μπροστά σου αγγελούδι μου κι εμείς στα αστέρια θα σου στέλνουμε προσευχές.
Ποιος ξέρει οι λέξεις αργά η νωρίς θα ειπωθούν ξανα,ποιος ξέρει αν ματώνουν τα σύννεφα.
Ηταν ενα χαμογελο ειπαν
Ηταν μια τεράστια καρδια ειπαν
Ηταν οσα ονειρεύτηκε.Ειναι  και θα ειναι παντα .
Ειναι.
Θα ειναι για παντα.

Σαν, sun ..

Σαν ηλιοβασιλεμα.
κοκκινα ματια και αλμυρα στα χειλη, δακρυα που πνιγονταν σαν λεξεις σε ενα χαμογελο.
Με ρωτουσε συχνα πως τα περναω ,μα εγω δεν περνουσα ουτε σαν σκια ουτε σαν σκεψη απο το μυαλο του κι ετσι σιωπησα.
Σαν καλοκαιρι.
Στα ηχεια να παιζει δυνατα κατι που αγαπουσες και να κλεινεις τα ματια  για να τον  φερεις κοντα σου,  παγωμενη γρανιτα και χωροχρονικες βολτες ,
να καινε τα ματια και η καρδια απο την αλμυρα κι η ζωη σου ανοστη χωρις εκεινον.
Σαν μια ατελειωτη βουτια.
Πνιγοσουν μεσα σου κι αυτο το καταλαβα εκεινο το δειλινο  που ειπες πως βλεπεις κι εσυ το ιδιο ονειρο και με κατευθυνες σε εκεινο τον πλανητη.
deja vue και υγρα φιλια στο πιο σκοτεινο μερος του κοσμου , εκει που δυο αδεσποτοι σκυλοι μαζευαν κυμματα και μαθαιναν πως αγαπιουνται οι ανθρωποι  και για πρωτη της φορα ειδε πυγολαμπιδες.
Σου κλεινω τα ματια, τεντωνω τα ποδια για να φτασω ως τον λαιμο σου ,φιλαω την πλατη σου και εσυ γυριζεις, οχι οπως αλλοτε μοναχα το προσωπο και χαμογελας, κερναω παγωτο σου εχω κ…