Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
Eπρεπε να ξεχασει.
Και να ξεχαστει επισης.
Του ειχε πει ελευθερωσε με και εκεινος ανοιξε τα χερια ..
Πεταξε μακρια μεχρι το επομενο ξημερωμα ,ειχε κιολας νοτισει απτο αερακι.
Αυτη την φορα σχεδον τα ειχε καταφερει, αποζητας την λευτερια μα ποσο θαρρος χρειαζεται κανεις για να σπασει τα δεσμα του ,δεν υπολογιζει κανεις.
Ερημα βραδια.
Ορφανες μερες.
Τοσα λαθη, τοσα παθη εκαναν μονοζυγο στην ζυγαρια της καρδιας της.
Παντα ευαλωτη και αυθορμητη δεν ξεμενε απο καυσιμα η ψυχη, την οδηγουσε στα πιο αγονα μερη.
Επειτα συναντησε τον χειμωνα και βρηκε απαγκιο στο γκριζο του ουρανου ,παρηγορια οι εποχες καθρεφτιζουν τα μεσα σου, παντα χειμωνα την εβρισκε η μοναξια.
Μεγαλοπνοα ονειρα και φιλοι μια χρησεως την βοηθησαν να κατεβαινει δυο δυο τα σκαλια του χειμωνα και να πηδαει με τα μουτρα στην ανοιξη.
Φριχτη η χαρα που αποπνεει η φυση την ανοιξη αν εισαι μονος, τοση ομορφια που δεν μπορεις να δεις μιας και το υιοθετημενο σου συννεφακι πανω απτο κεφαλι βρεχει αναμνησεις .
 Και καπως ετσι δειλα δειλα να σου και το καλοκαιρακι ,
ο ηλιος απειλητικα δυνατος σαν τα χερια του και η θαλασσα ,αχ η θαλασσα της θυμιζε τα φιλια του τα μακροσυρτα που θυελλες ξυπνουσαν μεσα της και επνιγαν καθε δευτερη σκεψη.
Κολυμπουσε και ξεβγαζε τον πονο μεσα της , ειχε το ιδιωμα η θαλασσα να την ξελογιαζει και να χτιζει μεσα της παραμυθια και καστρα.
Βρηκε απαντησεις για εκεινη, για εκεινον εκεινο το καλοκαιρι.
Ενα ναυαγιο.
ναι,ναυαγιο.
Απο μακρια να γυαλιζει ,να θελεις μεσα του να ανακαλυψεις θυσαυρους μα να μην φτανεις στα αδυτα, να τελειωνει η ανασα μεχρι την επομενη προσπαθεια,
καθε φορα μια καινουργια βουτια.
ολο και πιο βαθεια
Κερδιζεις η χανεις η

πνιγεσαι..




Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Δεν φοβαμαι, να φοβηθω.

Δεν φοβάμαι να φοβηθώ , φοβάμαι όμως την αυθυποβολή. Αποφάσισα να συνεργαστώ με τα εσώτερα μου αλλά πραγματικά βρίσκω αδικαιολόγητο να επιβάλλω στον εαυτό μου την μιζέρια. όλα αυτά λοιπόν τα σκέφτηκα όσο ανάπνεα από την μύτη και επέτρεπα στον εαυτό μου να αφέθει για λίγο στους ήχους γύρω μου. Δεν φαντάζεσαι ποσό καταλυτικό ήταν όλο αυτό για μενα φίλε, πραγματικά ειχα μια στιγμή απέραντης ευεξίας και διαυγείας. Είπε , να φέρετε στο μυαλό σας κάτι που σας δίνει χαρά και ξάφνου πίσω από τα κλειστά μου ματια σπρώχνονταν πρόσωπα για να πάρουν θέση, ένα ηλιοβασίλεμα που με σημάδεψε και η αγκαλιά της μάνας. Ένα χαμόγελο στόλισε το προσωπο μου και οι μύες του άρχισαν να αντιδρούν μιας και εδώ και πολύ καιρό δεν ειχα ένα ουσιαστικό χαμόγελο, μονό μονόπρακτα και συσπάσεις , συνοφρύωμα και απορία , αν κοιταχτείς στον καθρέφτη βάζω στοίχημα πως θα δεις καθαρά τις γραμμές του προσώπου σου και την πορεία της ψυχοσύνθεσης σου. Ίσως αυτό να σε ξυπνήσει , γιατί στο λέω φίλε μου εμένα λειτούργησε. Όλ…

.

Διάφανες σταγόνες φτιάχνουν κόσμους στο δέρμα .
Μια πόλη γίνετε ολόκληρη το λιμάνι των δακρύων της, τα όνειρα σου καράβια στα ανοιχτά.
Ουρανοί ανοίγονται μπροστά σου αγγελούδι μου κι εμείς στα αστέρια θα σου στέλνουμε προσευχές.
Ποιος ξέρει οι λέξεις αργά η νωρίς θα ειπωθούν ξανα,ποιος ξέρει αν ματώνουν τα σύννεφα.
Ηταν ενα χαμογελο ειπαν
Ηταν μια τεράστια καρδια ειπαν
Ηταν οσα ονειρεύτηκε.Ειναι  και θα ειναι παντα .
Ειναι.
Θα ειναι για παντα.

Σαν, sun ..

Σαν ηλιοβασιλεμα.
κοκκινα ματια και αλμυρα στα χειλη, δακρυα που πνιγονταν σαν λεξεις σε ενα χαμογελο.
Με ρωτουσε συχνα πως τα περναω ,μα εγω δεν περνουσα ουτε σαν σκια ουτε σαν σκεψη απο το μυαλο του κι ετσι σιωπησα.
Σαν καλοκαιρι.
Στα ηχεια να παιζει δυνατα κατι που αγαπουσες και να κλεινεις τα ματια  για να τον  φερεις κοντα σου,  παγωμενη γρανιτα και χωροχρονικες βολτες ,
να καινε τα ματια και η καρδια απο την αλμυρα κι η ζωη σου ανοστη χωρις εκεινον.
Σαν μια ατελειωτη βουτια.
Πνιγοσουν μεσα σου κι αυτο το καταλαβα εκεινο το δειλινο  που ειπες πως βλεπεις κι εσυ το ιδιο ονειρο και με κατευθυνες σε εκεινο τον πλανητη.
deja vue και υγρα φιλια στο πιο σκοτεινο μερος του κοσμου , εκει που δυο αδεσποτοι σκυλοι μαζευαν κυμματα και μαθαιναν πως αγαπιουνται οι ανθρωποι  και για πρωτη της φορα ειδε πυγολαμπιδες.
Σου κλεινω τα ματια, τεντωνω τα ποδια για να φτασω ως τον λαιμο σου ,φιλαω την πλατη σου και εσυ γυριζεις, οχι οπως αλλοτε μοναχα το προσωπο και χαμογελας, κερναω παγωτο σου εχω κ…