Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αγαπησου

Με ρωτουσε μανιασμενα, μερα νυχτα για τις παρενεργειες του ερωτα,
Ηθελε απεγνωσμενα να μεγαλωσει, ηθελε απεγνωσμενα να πονεσει και να ενωσει τα δακρυα του με την βροχη, χορευοντας, παραδομενος στην "αρρωστια " του.
Ετσι το εβλεπε, σαν ιωση, κατι που εμεις οι "μεγαλοι" κολλουσαμε ο ενας στον αλλον , μαστιγα ο ερωτας.
Υπογραμμισμενα κειμενα και ποιηματα με μαυρο στυλο, τραγουδια που δεν ειχαν νοημα ,ελεγε αν δεν ερωτευτεις, η ζωη του χωρις ουσια.
-Πεσμου τι νιωθει ο ερωτευμενος?
Την πρωτη φορα που συναντηθηκαν τα βλεμματα τους, μεσα της εγινε ενας αστρικος πολεμος, κομητες εκτοξευθηκαν στην αριστερη πλευρα του κορμιου της και παρελυσε, στιγμιαια.
Οταν της μιλησε χιλιαδες σειρηνες την προσυλητισαν ,την εξορισαν μια για παντα στα αδυτα του κορμιου του.
Ενωθηκαν τα χειλια και χιλια πυροτεχνηματα πλυμμηρισαν τον ουρανο, ελαφρυ σηκωμα ποδιου και χερι χερι περπατησαν τον ερωτα τους ,σοκακι -σοκακι, λιμανια και σε σταθμους τραινων.
Ταξιδεψαν ο ενας μεσα στον αλλο, ριχνοντας αγκυρα στην πραγματικοτητα και ζωντας κατι το εντελως εξωπραγματικο, αφεθηκαν στο πανυγηρι του ερωτα.
Μεθυσμενοι απο την δινη , σκονταψαν στον χρονο.
Τον χρονο που ολα τα σμιλευει σαν το κυμα τον βραχο.
Αδιστακτος τους τα πηρε ολα και τα αντικατεστησε με ημιμετρα συναισθηματα
Σιωπη και απομακρυνση, τυπικα φιλια και καληνυχτες
πλατες γυρισμενες στο ονειρο.
Και ηρθε ο πονος και η στερηση, η απωλεια και τελος η ληθη.
Εκεινη δεν τον συναντησε ξανα μα κρατησε σαν φυλαχτο ,τα πυροτεχνηματα ,τις σειρηνες και τους κομητες ,ολα μεσα στα ματια της.
Γιατι οταν εχεις δει τον ερωτα, τον εχεις φορεσει και σαν δευτερη επιδερμιδα.
Οταν το νιωσεις λοιπον μικρε μου μην βιαστεις,
καθε στιγμη να υμνεις τον ερωτα, μην χαθεις μεσα σε λογισμους και δευτερες σκεψεις
Πολεμησε τον χρονο.
Αγαπα δυνατα.
Αγαπα καθε μερα σαν να ταν η τελευταια.

Αγαπα διχως αυριο.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Δεν φοβαμαι, να φοβηθω.

Δεν φοβάμαι να φοβηθώ , φοβάμαι όμως την αυθυποβολή. Αποφάσισα να συνεργαστώ με τα εσώτερα μου αλλά πραγματικά βρίσκω αδικαιολόγητο να επιβάλλω στον εαυτό μου την μιζέρια. όλα αυτά λοιπόν τα σκέφτηκα όσο ανάπνεα από την μύτη και επέτρεπα στον εαυτό μου να αφέθει για λίγο στους ήχους γύρω μου. Δεν φαντάζεσαι ποσό καταλυτικό ήταν όλο αυτό για μενα φίλε, πραγματικά ειχα μια στιγμή απέραντης ευεξίας και διαυγείας. Είπε , να φέρετε στο μυαλό σας κάτι που σας δίνει χαρά και ξάφνου πίσω από τα κλειστά μου ματια σπρώχνονταν πρόσωπα για να πάρουν θέση, ένα ηλιοβασίλεμα που με σημάδεψε και η αγκαλιά της μάνας. Ένα χαμόγελο στόλισε το προσωπο μου και οι μύες του άρχισαν να αντιδρούν μιας και εδώ και πολύ καιρό δεν ειχα ένα ουσιαστικό χαμόγελο, μονό μονόπρακτα και συσπάσεις , συνοφρύωμα και απορία , αν κοιταχτείς στον καθρέφτη βάζω στοίχημα πως θα δεις καθαρά τις γραμμές του προσώπου σου και την πορεία της ψυχοσύνθεσης σου. Ίσως αυτό να σε ξυπνήσει , γιατί στο λέω φίλε μου εμένα λειτούργησε. Όλ…

.

Διάφανες σταγόνες φτιάχνουν κόσμους στο δέρμα .
Μια πόλη γίνετε ολόκληρη το λιμάνι των δακρύων της, τα όνειρα σου καράβια στα ανοιχτά.
Ουρανοί ανοίγονται μπροστά σου αγγελούδι μου κι εμείς στα αστέρια θα σου στέλνουμε προσευχές.
Ποιος ξέρει οι λέξεις αργά η νωρίς θα ειπωθούν ξανα,ποιος ξέρει αν ματώνουν τα σύννεφα.
Ηταν ενα χαμογελο ειπαν
Ηταν μια τεράστια καρδια ειπαν
Ηταν οσα ονειρεύτηκε.Ειναι  και θα ειναι παντα .
Ειναι.
Θα ειναι για παντα.

Σαν, sun ..

Σαν ηλιοβασιλεμα.
κοκκινα ματια και αλμυρα στα χειλη, δακρυα που πνιγονταν σαν λεξεις σε ενα χαμογελο.
Με ρωτουσε συχνα πως τα περναω ,μα εγω δεν περνουσα ουτε σαν σκια ουτε σαν σκεψη απο το μυαλο του κι ετσι σιωπησα.
Σαν καλοκαιρι.
Στα ηχεια να παιζει δυνατα κατι που αγαπουσες και να κλεινεις τα ματια  για να τον  φερεις κοντα σου,  παγωμενη γρανιτα και χωροχρονικες βολτες ,
να καινε τα ματια και η καρδια απο την αλμυρα κι η ζωη σου ανοστη χωρις εκεινον.
Σαν μια ατελειωτη βουτια.
Πνιγοσουν μεσα σου κι αυτο το καταλαβα εκεινο το δειλινο  που ειπες πως βλεπεις κι εσυ το ιδιο ονειρο και με κατευθυνες σε εκεινο τον πλανητη.
deja vue και υγρα φιλια στο πιο σκοτεινο μερος του κοσμου , εκει που δυο αδεσποτοι σκυλοι μαζευαν κυμματα και μαθαιναν πως αγαπιουνται οι ανθρωποι  και για πρωτη της φορα ειδε πυγολαμπιδες.
Σου κλεινω τα ματια, τεντωνω τα ποδια για να φτασω ως τον λαιμο σου ,φιλαω την πλατη σου και εσυ γυριζεις, οχι οπως αλλοτε μοναχα το προσωπο και χαμογελας, κερναω παγωτο σου εχω κ…