Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Σχεδον.

Σχεδον τους αγγιζε.
Σχεδον την εβλεπαν και της μιλουσαν, η μαλλον παραμιλουσαν.
Υποκρινοταν πως περπαταει στις μυτες , σιωπηλα μην ταραξει την συμφορηση στο μυαλο τους.
Στροβιλιζοταν, ουρλιαζε και πεταγε πραγματα σαν μικρο κακομαθημενο παιδι, κανεις δεν αντιδρουσε.
Μπαινοβγαινε στις ζωες των αλλων ανενοχλητη, καθε φορα νεος ρολος.
Ειχε φερει μαζι της εξι μικρους πλανητες , εξι ,οχι επτα.
Ο ενας επεσε απτα χερια της και καρφωθηκε σε ενα αστερι. Με ανεση σαλτιμπαγκου,  πετουσε  τους πλανητες στον αερα εναλασοντας τους .
Ενα ζευγαρι ματια καρφωμενα πανω της, κουνησε το κεφαλι της απορημενη, ανοιξε το τεραστιο στομα της αποχαυνωμενη.
Μονο ματια, χωρις σαρκα.
Κοντοσταθηκαν ,απλωσε εκεινη τα χερια να αγγιξει τα ορφανα ματια απο σωμα, μα τιποτε!
Τα ματια βουρκωσαν, φουσκωσαν δακρυα και σαν καταιγιδα ξεσπασαν.
Εκεινη αρχισε να ουρλιαζει, να εκτοξευει τους πλανητες και να στροβιλιζεται γυρω απτα ματια.
Ηταν τοτε που τα ματια, μη εχοντας δει κατι πιο ομορφο απτην διαφορετικοτητα της, την εντονη προσωπικοτητα της, τους αστραφτερους πλανητες
απεκτησε ως δια μαγειας σωμα, σαρκα και οστα.
Το κοριτσι επεσε στην αγκαλια του χωρις δευτερη σκεψη.
Καποιος ειπε πως εξαυλωθηκαν στο πληθος..πως σε ενα αστερι κατοικουν, εκεινοι και οι εξι πλανητες τους. 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Δεν φοβαμαι, να φοβηθω.

Δεν φοβάμαι να φοβηθώ , φοβάμαι όμως την αυθυποβολή. Αποφάσισα να συνεργαστώ με τα εσώτερα μου αλλά πραγματικά βρίσκω αδικαιολόγητο να επιβάλλω στον εαυτό μου την μιζέρια. όλα αυτά λοιπόν τα σκέφτηκα όσο ανάπνεα από την μύτη και επέτρεπα στον εαυτό μου να αφέθει για λίγο στους ήχους γύρω μου. Δεν φαντάζεσαι ποσό καταλυτικό ήταν όλο αυτό για μενα φίλε, πραγματικά ειχα μια στιγμή απέραντης ευεξίας και διαυγείας. Είπε , να φέρετε στο μυαλό σας κάτι που σας δίνει χαρά και ξάφνου πίσω από τα κλειστά μου ματια σπρώχνονταν πρόσωπα για να πάρουν θέση, ένα ηλιοβασίλεμα που με σημάδεψε και η αγκαλιά της μάνας. Ένα χαμόγελο στόλισε το προσωπο μου και οι μύες του άρχισαν να αντιδρούν μιας και εδώ και πολύ καιρό δεν ειχα ένα ουσιαστικό χαμόγελο, μονό μονόπρακτα και συσπάσεις , συνοφρύωμα και απορία , αν κοιταχτείς στον καθρέφτη βάζω στοίχημα πως θα δεις καθαρά τις γραμμές του προσώπου σου και την πορεία της ψυχοσύνθεσης σου. Ίσως αυτό να σε ξυπνήσει , γιατί στο λέω φίλε μου εμένα λειτούργησε. Όλ…

.

Διάφανες σταγόνες φτιάχνουν κόσμους στο δέρμα .
Μια πόλη γίνετε ολόκληρη το λιμάνι των δακρύων της, τα όνειρα σου καράβια στα ανοιχτά.
Ουρανοί ανοίγονται μπροστά σου αγγελούδι μου κι εμείς στα αστέρια θα σου στέλνουμε προσευχές.
Ποιος ξέρει οι λέξεις αργά η νωρίς θα ειπωθούν ξανα,ποιος ξέρει αν ματώνουν τα σύννεφα.
Ηταν ενα χαμογελο ειπαν
Ηταν μια τεράστια καρδια ειπαν
Ηταν οσα ονειρεύτηκε.Ειναι  και θα ειναι παντα .
Ειναι.
Θα ειναι για παντα.

Σαν, sun ..

Σαν ηλιοβασιλεμα.
κοκκινα ματια και αλμυρα στα χειλη, δακρυα που πνιγονταν σαν λεξεις σε ενα χαμογελο.
Με ρωτουσε συχνα πως τα περναω ,μα εγω δεν περνουσα ουτε σαν σκια ουτε σαν σκεψη απο το μυαλο του κι ετσι σιωπησα.
Σαν καλοκαιρι.
Στα ηχεια να παιζει δυνατα κατι που αγαπουσες και να κλεινεις τα ματια  για να τον  φερεις κοντα σου,  παγωμενη γρανιτα και χωροχρονικες βολτες ,
να καινε τα ματια και η καρδια απο την αλμυρα κι η ζωη σου ανοστη χωρις εκεινον.
Σαν μια ατελειωτη βουτια.
Πνιγοσουν μεσα σου κι αυτο το καταλαβα εκεινο το δειλινο  που ειπες πως βλεπεις κι εσυ το ιδιο ονειρο και με κατευθυνες σε εκεινο τον πλανητη.
deja vue και υγρα φιλια στο πιο σκοτεινο μερος του κοσμου , εκει που δυο αδεσποτοι σκυλοι μαζευαν κυμματα και μαθαιναν πως αγαπιουνται οι ανθρωποι  και για πρωτη της φορα ειδε πυγολαμπιδες.
Σου κλεινω τα ματια, τεντωνω τα ποδια για να φτασω ως τον λαιμο σου ,φιλαω την πλατη σου και εσυ γυριζεις, οχι οπως αλλοτε μοναχα το προσωπο και χαμογελας, κερναω παγωτο σου εχω κ…