Πέμπτη, 14 Μαΐου 2015

Να σου πω...

Θελω να κανεις θορυβο.
Ο ζοφερος ηλιος να τρομαζει μπροστα μας και η νυχτα να αργει..
Ηθελα να θελεις κι επειτα αργησα να ανοιξω στην μνημη και παγωσε στον χρονο.
Αρκει ενα φιλι στην πλατη για να τεντωθει στο προσωπο μου ενα χαμογελο.
Να ξυπνησει μεσα μας η φωτια.
Εμαθα να μ'αγαπω απο την αντανακλαση μου στα ματια σου, το ξερεις;
Ειπες δεν θα με αφησεις ΠΟΤΕ, χτες.
Ετσι ειπες και εγω μικρυνα και χοροπηδουσα στο χερι σου.
Σαγαπω οπως αναπνεω απο την πρωτη στιγμη που ξανα γεννηθηκα μεσα στην θαλασσα των ματιων σου , μεσα απο το πρωτο κλαμμα του παιδιου μας, απο την αλμυρα στα χειλη και απο τον ηλιο που μας εκαιγε τα ματια τοτε στα κουφονησια..

Σαγαπω κι αφου μ'αγαπας η γη γυριζει.