Πέμπτη, 19 Μαρτίου 2015

Λίγο ακόμα ..

Ηρθε ενα προβλημα , υστερα κι αλλο κι αλλο κι επειτα η ζωη ενα πελωριο κυμα κι εσυ στον βυθο, να βλεπεις τον τεραστιο ηλιο αλλα να μην  μπορεις να αναπνευσεις.
Θα σου πουν:
Λιγο ακομα κρατα.
Λιγο ακομα.
Κουνα χερια και ποδια μεχρι να φτασεις στην επιφανεια.
Μην λυπασαι.
Μην κλαις.
Μην αντιστεκεσαι.
Γινε τοιχος.
Γινε ρομποτ.
Αντεξε.
Κανε την καρδια σου πετρα.
Και ο χρονος ειναι ο καλυτερος γιατρος. Ο χρονος και τα κλισεδακια σας.
Σε βαρεθηκα, σας βαρεθηκα!
Και το αιμα νερωνει και η ψυχη εξατμιζεται και η αντοχη στριβει τιμονι και τρακαρει μετωπικη με τον αντικατοπτρισμο της.
Μια στιγμη θελει για να γινει το κακο.
Θα κλαψω
Θα ουρλιαξω
Θα σε μισησω
Θα ΑΝΤΙΣΤΑΘΩ
Σε λυπαμαι
Θα αντεξω.

Με βλεπεις;
Κοιτα με μεχρι να γινω φωτογραφια στο παλιο συνθετο.
Με ακους;
Αρκετα!
Βγαινω στην επιφανεια , νιωθω τον ηλιο να στεγνωνει τα δακρυα μου.
Κοιτα με, φτανω..
Λιγο ακομα και δεν θα με ξαναδεις ποτε.

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου