Δευτέρα, 26 Ιανουαρίου 2015

Ψυχεδελικά δάκρυα

Τα καταπίνω και γίνονται χαμόγελα με ακούς;
Ναι , τα δάκρυα. Κάθε ενα ξεχωριστά που χάριζα στα μαγουλα μου για σενα.
Απόσταση και αχνό χαμόγελο στην άλλη ακρη του πλανήτη.
Το εννοούσε.
Ήξερε να κάνει τα δάκρυα να χορέυουν και μαγεμένα να μεταμορφώνονται σε χαμόγελα, το ειχε δει με τα μάτια της.
Ψυχεδελικά χαμόγελα και η βροχή να κλαίει στο σώμα τους.
Η ψυχή να πάλλεται κι εκείνη να χορέυει με τις σκιές στο δωμάτιο.
Εξω , κεραυνοί και σιωπές , κλειστά παράθυρα και ανοησία.
Μέσα, ψυχεδελικά δάκρυα.
Κι έπειτα χαμόγελα.
Λείπεις.
Κι ολο πενθεί οσα δεν της πρόσφερες, μάγε.
Μεταμόρφωσε αλλο ενα δάκρυ , τώρα.
Κι άλλο ενα..
Τα μετρούσε , ναι.
Ο απολογισμός σε χαμόγελα καρφωμένα στα μαλλιά.
Κι αστέρια που χορέυουν.
Και οι σκιές να τρέμουν.
Ήξερες να καταπίνεις δάκρυα και να γεννάς χαμόγελα.
Ήξερες.

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου