Τρίτη, 21 Οκτωβρίου 2014

Κανεις δεν σταματούσε..


Κανεις δεν σταματουσε μπροστα απο τον αντρα που εκλαιγε.
προσπερνουσαν τα ποταμια θλιψης τους ,σηκωνοντας τα ρουχα τους μην πατησουν την θλιψη του.
Κι επειτα το κοριτσι που αγαπουσε τις ιστοριες σταθηκε διπλα του , εβγαλε μια λευκη κολλα και χρωματιζε τα δακρυα ομως εστεκε βουβη.
Δυο πλανοδιοι μουσικοι πηραν τα δακρυα και τα εκαναν νοτες και οι ανθρωποι αρχισαν να πετουν κερματα σε αυτη την περιεργη παρεα ανθρωπων.
Ο αντρας συνεχιζε να κλαιει ,το κοριτσι να ζωγραφιζει και οι μουσικοι να τραγουδουν.
Οι ανθρωποι επεμεναν να μην ειναι ανθρωποι.
Και ο αντρας επεμενε να ειναι ενας αντρας που εκλαιγε.
Και τοτε εμφανιστηκετο κοριτσι με το περιεργο καπελο , σταθηκε μπροστα τους και ξεκινησε να χορευει.
και οι ανθρωποι επεμεναν να πετουν κερματα και ο αντρας να κλαιει ,το κοριτσι να ζωγραφιζει και η κοπελα με το καπελο να χορευει.
Ενας αδεσποτος σκυλος αποκοιμηθηκε στα ποδια του αντρα που εκλαιγε και ενας περαστικος το σκεπασε με το σακακι του και χαθηκε.
Ο αντρας κοιταξε γυρω του και εκρυψε τα ματια του.
Η μουσικη σταματησε , τα χρωματα σωπασαν και η κοπελα που χορευε εμεινε ακινητη.
Ο αδεσποτος σκυλος γαυγιζε και οι ανθρωποι σταματησαν να πετουν κερματα.
Ειχε ολοτελα ξεχασει γιατι εκλαιγε.
Δεν ειχε καμμια σημασια πια.
Οι ανθρωποι θα συνεχιζαν τον δρομο τους , ο σκυλος θα εβρισκε ενα σπιτι , η κοπελα θα σπουδαζε στο παρισι , οι μουσικοι θα εκαναν συναυλιες και η κοπελα θα χορευε στην βροχη.
Ο αντρας θα εβρισκε παλι το γελιο του .
Οι ανθρωποι θα καναν τα κερματα τους ευχες σε καποιο συντριβανι και τα δακρυα.
Τα δακρυα θα στεγνωναν επανω σε λευκες κολλες , σε νοτες καια χαμογελα ,σε δρομους και σε κοριτσια που ηξεραν να χορευουν..


3 σχόλια :