Τρίτη, 19 Νοεμβρίου 2013

Ανοιξη.





Μεινε λιγο ακομα .
Μην φυγεις πριν κλεισει τα βλεφαρα πριν μπλεχτει η πραγματικοτητα με το ονειρο σαν κοριτσια που πλεκουν τα ξανθα μαλλια τους στο παραθυρι..
Ηταν ανοιξη και  ελεγες θα την αγαπησει την ανοιξη μα τωρα χειμωνιασε και το σημειωμα γραφει αν δεν βρεις την ανοιξη ,φτιαξε μια.
θελει κατι καινουριο θελει κατι χωρις πονο και δακρυα.
θελει κατι ετοιμο για εκεινη.
Να εισαι ετοιμη ειχες πει.
ετουτη η εποχη ειναι δικη της, μεσα στα χαλασματα φυτρωνουν λουλουδια.
Τα χερια μουδιασαν να χτιζουν μια ζωη που δεν ηθελε μια ζωη γεματη ονειρα δανεικα γεματη απωλειες και σημειωσεις.
Μην φυγεις.
Θα σου ζωγραφισει μια τεραστια κουνια στον ουρανο και θα απλωνεις τα χερια στο φεγγαρι τις νυχτες θα μετραει τα αστερια και θα κλεινει τις κουρτινες στις καταιγιδες, θα σου ψιθυριζει νανουρισματα και θα γνεφει στο ηλιοβασιλεμα να σου χαμογελαει.
Θα φτιαξει μιαν ανοιξη , ολοδικη σου.
Μην φευγεις.
Γιατι οταν φευγεις χειμωνιαζει και κρυωνει, τα λουλουδια μαραθηκαν οπως και το χαμογελο της , ανοιγει τα παραθυρα και η βροχη μπαινει μεσα της.
Μην φυγεις.
κι αν φυγεις μην ξεχασεις να παρεις και τον χειμωνα μαζι σου.
Σκεπασε την πριν φυγεις, με ονειρα..



Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου