Παρασκευή, 20 Σεπτεμβρίου 2013

Υποσχέθηκες.

Πλησιαζε καθε μερα και πιο πολυ.
Μικρα δειλα βηματα προς το μερος της.
Τα βοτσαλα ειχαν αφησει αποτυπωματα στα γυμνα της ποδια και ενας αερας μανιασμενος επαιζε με τα μαλλια της.
Ελεγαν πως ηταν τρελος,πως τα λογικα του τα πηρε η θαλασσα,πως μιλουσε με τα αστερια και χορευε τις νυχτες σε αδειανους δρομους,πολλα λεγονταν.
Δεν ηξερε γιατι αλλα ειχε συνδεθει με εκεινα τα αθωα ματια του.
Ενιωθε το ζεστο βλεμμα του να χαιδευει τα δαχτυλα των ποδιων της να ανεβαινει στα γονατα και επειτα ισια στα ματια.
Συναντιοντουσαν στο στενο, κοντα στο παρκινκ ,εκει που το απεραντο σκοταδι εκανε τα αστερια να λαμπουν πιο δυνατα κι απο τα ματια των ερωτευμενων.
κλεφτα φιλια και αγκαλιες σφιχτες που ξεριζωναν λιγο λιγο την προηγουμενη ζωη της.
Τον ηθελε επανω της σαν ηλιο να στεγνωσει τα δακρυα της,να ζεστανει την καρδια της που εμοιαζε να ειναι σε καταστολη.
και το εκανε.
απλωσε τα χερια του και την κρατησε στην αγκαλια του σαν θαυμα,σαν να μην πιστευε πως την κρατουσε.
Δεν επρεπε κανεις να μαθει.
Κλεφτες ματιες και ραντεβου στο στενο.
 Στενευαν και τα περιθωρια,εκεινη θα εφευγε θα γυριζε πισω κι εκεινος θα εμενε καρφωμενος εκει μπροστα στην θαλασσα να κοιταζει την αδεια μερια της.
Μια κιτρινη ομπρελα και ενας κατακοκκινος ουρανος αιμα και η πληγη μεσα του να σκιζει τα σωθικα του.
 Εκεινη εγινε ολα οσα εχασε.
 Μετατραπηκε παλι σε πορσελανινη κουκλα σε βιτρινα και επαψε να μιλαει,τις φορεσαν τα καλα της και προσποιοταν πως ζει.
 Καποιες νυχτες ερχοταν στα ονειρα της και της ψιθυριζε πως μια μερα θα την κανει ευτυχισμενη, πως εκεινη την μερα θα πιαστουν χερι χερι και θα φυγουν μαζι,
ξυπνουσε πνιγμενη απο τα δακρυα της και προσπαθουσε να φερει τα ματια του στο νου της, ομως ειχε περασει καιρος,μηνες,χρονια που δεν τον ειδε παλι και ξεχασε την μυρωδια του
τα ματια του
το αγγιγμα του.
 Ξεχασε την υποσχεση του.
Κι ετσι κοιμοταν ολο και πιο πολυ για να τον ανταμωσει.
πιο πολυ
πιο πολυ.
 Ωσπου μια μερα κοιμηθηκε μαζι του για παντα..
 Στα ονειρα βλεπεις μπορεις να ζησεις την 
ζωη που φοβηθηκες να ζησεις ξυπνητος. 

1 σχόλιο :