Δευτέρα, 30 Σεπτεμβρίου 2013


Τα παιδια ετρεχαν στην πλατεια και στο λιμανι της πατρας εφτανε καραβι απο την κεφαλονια, οταν ο μικρος βασιλης αφησε ενα μπαλονι λευτερο ειπε, να συναντησει τα πουλια..
ο ηλιος ειχε ενα πορφυροκοκκινο κοκκινισμα στα μαγουλα και η θαλασσα επλεκε μυθους για τα ονειρα μας, ο πεζοδρομος της αγιου νικολαου στολισμενος σαν γιορτη και ο κοσμος ανεβοκατεβαινε σαν σταθμη.
κανεις δεν ενοχλουσε τον σταθη , μοναχα αγοραζαν τα μοσχομυριστα καστανα του και ακουγαν τα τραγουδια του που εβγαιναν ψιθυριστα απο το στομα του σαν ντροπαλα κοριτσια.
ειχε σπουδασει  ειπε, μουσικη  κι εγραφε στιχους , μια κιθαρα στα δεξια του.
τον παρακαλεσε αρκετες φορες να παιξει κατι μα αρνιοταν πεισματικα , κοκκινιζε ολοκληρος (ναι υπαρχουν ακομα ανθρωποι που κοκκινιζουν ) .
θυμηθηκε οταν ηταν μικρη , νηπιαγωγειο πηγαινε οταν εμαθε το τραγουδι του καστανα και στην αγκαλια του πατερα σε μια εκδρομη στον πορο αρχισε να τραγουδαει καστανακια , καστανακια για μικρα καλα παιδακια και πηρε ενα ζουμερο ,ζεστο φιλι απο την μαμα , ενα τιναγμα στον αερα απο τον πατερα.
αγγιξε τα συννεφα σου λεω.
την ιδια γλυκα ενιωθε καθε φορα που εβλεπε τον σταθη τον καστανα, σαν παιδικη αναμνηση χαμογελουσε και ειχε ενα μυστικο στην καρδια του, την αγαπη του την μουσικη.
Εκεινο το βραδυ ,αφου εκλεισε το μαγαζι, τσεκαρε τους λογαριασμους και εσβησε τα φωτα γυρισε στον πεζοδρομο και εψαξε με τα ματια της για τον σταθη, η καστανιερα ελειπε και η απουσια της ξεροψημενης λιχουδιας δεν υπηρχε πουθενα.
Μπερδεμενη για την τυχη του κυρ σταθη εστριψε στην κορινθου και μια μελωδια γαργαλησε τα αυτια της , την ακολουθησε μεχρι την πατρεως και εκει στον πεζοδρομο με τα χρωματιστα καραμελενια καφε του πεζοδρομου , ειδε μια φιγουρα να γρατζουναει την κιθαρα του, δεν εβγαινε φωνη μεχρι να φτασει κοντα του , μεχρι που τα αυτια της πλυμμηρισαν μεταξενια λογια,
αν θυμηθεις το ονειρο μου,
σε περιμενω να ρθεις..
Εμεινε πισω του και αφου χειροκροτησε τα γνωριμα ματια του , πλησιασε στο αυτι του και ψιθυρισε
σημερα εσωσες τα ονειρα μου..
Κοκκινισε ο σταθης οπως κοκκινιζε ο ουρανος οταν βυθιζοταν στην αγκαλια του ο ηλιος..
κοκκινισε η καρδια της γιατι σημερα ειδε ενα νιοβγαλτο ονειρο να τρεχει μεσα στα σοκακια...

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου