Τετάρτη, 5 Ιουνίου 2013

Ελευθερια





Ξεχασες προφανως.
μονο αυτο εγραφε το σημειωμα επανω στο λευκο τραπεζι που του ειχε ζητησει να τριψει με γυαλοχαρτο και να του δωσει ζωη.
Γιατι η προηγουμενη ζωη του τραπεζιου ηταν τραυματικη ,το ειχαν χτυπησει χερια , δεν υπηρχε φαγητο επανω του και την τελευταια φορα βρεθηκε στα σκουπιδια μισοτσακισμενο,μα εκεινη ξυπολητη μεσα στην βροχη , με δακρυα ποταμια στα ματια, το εσωσε.
Το εσυρε ως την ακρη του δρομου και μολις εξαντληθηκε ,ξαπλωσε κατω απο το τραπεζι για να προφυλαχθει απο την βροχη και αποκοιμηθηκε ..
Ξυπνησε σε μια καινουργια ζωη, με καινουργιους φιλους,ταυτοτητα και σπιτικο.
Ειπε ψεμματα σε ολους. Οχι σκοπιμα.
Ηθελε να πεθανει τοτε βλεπεις και να γεννηθει ξανα.
Δεν πεθανε .
Απλα εξοντωσε τον παλιο της εαυτο και γεννησε εναν καινουργιο.
Το ονομα της ελευθερια,ετσι συστηνοταν και ειλικρινα της πηρε καιρο να το συνηθισει ,μα στο ακουσμα του ονοματος ενιωθε ενα ελαφρυ αερακι στο προσωπο της και στα μεσα της.
Την ερωτευτηκε οταν πισω απτο σοκακι ,στο καταπρασινο παρκο την ακουσε να ξελογιαζει με το τραγουδι της την μερα, κοκκινιζωντας μπροστα της ο ηλιος..
Το μονο πραγμα που του ειπε ποτε για το παρελθον της ,ηταν εκεινο το τρααπεζακι, τον εκλιπαρουσε με ματια απο φωτια να το ζωντανεψει,να σβησει απο πανω του τον πονο ελεγε, δεν κατλαβαινε εκεινος μα του το ζητουσε ολοκληρη και ετσι και εκανε.
Το ετριψε και το εβαψε καταλευκο, το στολισε γυαλιζοντας το με διαφανο βερνικι και το σπασμενο ποδι αντικατασταθηκε με ενα ολοκαινουργιο, ξυλινο.
Η ελευθερια και το τραπεζι της που ξαναγεννηθηκαν.
Δεν ηταν πια ξυλινοι,ειχαν κι οι δυο ζωη.
Τον αγαπησε πολυ μα δεν του μιλησε ποτε για το παρελθον, ελεγε,
ειμαι η ελευθερια που γεννηθηκα σε ενα λιβαδι στα 39 μου χρονια, ανακαλυψα την ζωη στον πλανητη γη και η αγαπη με βρηκε με ενα τραπεζικαι ενα ζευγαρι παπουτσια που με οδηγησαν ως εδω.
ειμαι η ελευθερια και ειμαι λευτερη.
ελευθερια.
Δεν ξεχασε λοιπον, θυμαται.
Κι οταν θυμασαι,υπαρχουν και μερες που δεν θελεις να θυμασαι γιαυτο φτιαξε μου συρταρακι στο τραπεζι του εγραψε..για τις μερες εκεινες..
Δεν θα ξεχασω ποτε.

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου