Τετάρτη, 22 Μαΐου 2013

time stood still.




Σκεψου λεει να κατεβαιναμε μαζι τα σκαλια
 και να δειχναμε τον ιδιο ουρανο,
 οι μπουκαμβιλιες μπλεγμενες στα μαλλια.
Σκεψου ο κοσμος ολος να ειχε απαντησεις
 ,να επαυες να σιχτιριζεις τις ειδησεις
, μεσα σου χιλιαδες εκρηξεις.
Ολη σου η ζωη να χωρουσε και εμενα
 και να μην δακρυζω καθε φορα που φευγουν τρενα,
 μια αγαπη διχως φρενα.
Μια μερα θα μιλησω
 τιποτα απο ολα αυτα δεν θα μισησω
 ,αγαπω και στην αγαπη δεν χωραει η απατη.

Ενα παιδι ακουω να λεει
πως οι μεγαλοι δεν γελουν
μονο μεθουν
και υποκρινονται τους χαρουμενους

 Σαλτιμπαγκοι στην πλατεια
πεσαν τα προσωπεια
φοβαμαι βλεπεις τους εχθρους μου
ειναι πολλοι να εχεις το νου σου
Μια μερα θα μιλησω
για ολα εκεινα  που θελω να ζησω
τιποτα απο ολα αυτα δεν θα μισησω .

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου