Τετάρτη, 24 Απριλίου 2013

Λεμονοδασος

 




Την πλησιασε χαριζοντας της ενα λεμονοδασος κι υστερα ενα τραγουδι για ενα δεντρο απο λεμονια.Συμπληρωσε ακομα και το μια φορα κι εναν καιρο της που ηταν μονο στο τραπεζι..Εμοιαζε αληθινος μα ηταν απο ατσαλι.
Ελεγε σαγαπω μα στον κοσμο του σημαινε κατι αλλο.
Τον αγαπησε δυνατα και του το εδειξε με καθε τροπο του ζωγραφισε κυματα και χιονια που αγαπουσε του εγραψε ποιηματα και του κρατησε τα χερια.Αγαπουσαν τα ιδια τραγουδια και ηξερε να παιζει ντραμς μα πιο πολυ απο ολα ηξερε να παιζει με την καρδια της,μοναχα που ολο κερδιζε.
Ηθελε να κοιμηθει εναν αιωνιο υπνο οταν εφυγε εκεινος ,να γινει ηλιος να λιωσει επανω στον κερινο αγαπημενο της και να του χαρισει συννεφα απο βαμβακι και διαφανη κλωστη.Ολα του τα χαριζε.
Κι εκεινος μια γατα.
Που νιαουριζε και περπατουσε στους τοιχους,κουρνιαζε στην αγκαλια της και πενθουσαν μαζι.
Ενα πρωινο γυρισε.Για μια στιγμη ενα ξημερωμα μαζι,σαγαπω μα φυγε.
Παρε και την γατα να πενθω μοναχη.
Τιποτα απο εκεινον,ουτε το ηλιοβασιλεμα στην εξεδρα ,ουτε το  ξυπνημα στο δωματιο του,τα μαυρα του μαλλια και την νυχτα που την εκλεψε απτους φιλους,το σοκακι που γεμισε φιλια και την μερα που περασε μπροστα της κρατωντας ενα χερι,ξενο.
Μια αλλη.
Οχι εκεινη.
Αλλη.
Και μετα ραγισε το τζαμι απτο παραθυρο που κοιταζε αν ερχεσαι και τα τραγουδια χασαν το νοημα τους γιατι παιζαν στο ριπιτ , ακομα και η πολυθρονα ξεφτισε και δεν μενει πια εκει.
Μην γυρισεις πια,δεν εχει αλλες στιγμες.
Για σενα.

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου