Τρίτη, 5 Μαρτίου 2013

ο αχιλλεας (οχι απο το καϊρο)

Ερχοταν καθε τοσο στο σπιτι μας , τον θυμαμαι σαν τωρα  με το καλαθι στο χερι και τα αγκαθια στα μαλλια απτις ξαπλες στα απεραντα λιβαδια,χαζευε με τις ωρες  τον ουρανο μεχρι να τραφουν τα ζωα εκεινος ετρεφε την ψυχη του.
Ερχοταν με τα βαρυγδουπα πατηματα του στις σκαλες και την βροντερη του φωνη να μας θυμιζει πως ο φιλος μας για την καλη του την καρδια ,επεμενε χρονια τωρα να μας φερνει καλουδια .
Βρωμουσε ελευθερια και ξεγνοιασια  , μυρωδια που ξεχασαμε απο τοτε που τσιμεντωσαν την αλανα που παιζαμε κρυφτο και εκοψαν το δεντρο που ειχαμε σκαρωσει δεντροσπιτο, δεν ιδρωσαμε ξανα βλεπεις για τιποτα, ολα μας τα εκαναν ευκολα οι γονεις μας και η μασημενη τροφη μονο το σωμα ετρεφε, το μυαλο επρεπε να μην βγαινει απτις γραμμες ,ετσι λεγαν στο σχολειο.
Με τρομαζαν τοτε τα μεγαλα του ματια και τα χερια που εμοιαζαν λες και εσκαβαν απο την κουνια μα περνωντας τα χρονια τον αγαπησα, τον αγαπησαμε ολοι μας και μεγαλωσαμε με την προσμονη του, τον επισκεφθηκαμε και στο χωριο, ενα αξεχαστο καλοκαιρι..
Τι να πεις παντου αλανες , παιδοπαραδεισος ,θαλασσα και κρυψωνες , ψαρεμα και ουρανος, ξαπλες στην αμμουδια και ζωα που ηξεραν να συνομιλουν χωρις φωνη, λογια βαθεια ,χαραγμενα για παντα στην καρδια,χαδια και ηλιος στο προσωπο και εκεινος περηφανος και χαμογελαστος  με το τραχυ του γελιο ολο καλοσυνη και ευγνωμοσυνη για την ζωη.
Γιαγια εχει βρει το νοημα ο αχιλλεας της ελεγα μερικα χρονια αργοτερα , τι να το κανεις μου απαντουσε ερημωσε και το χωριο, φυγαν οι ανθρωποι και το χωμα στεγνωσε, τα ζωα λιγοστευουν και ο φιλος μας απεμεινε μοναχος να παλευει.
Πως γινετε ο ανθρωπος να απαρνιεται τις αιωνιες αλανες ,πως ξεχνας την μυρωδια απτο φρεσκο χωμα ?
Ειχα την σκεψη σου φιλε μου 
καπου διαβασα πως τωρα που τα πραγματα δυσκολεψαν ο κοσμος γυριζει πισω στις ριζες του, στα χωρια κι αναρωτιεμαι να χαμογελας?
Θα ανθισουν παλι τα λουλουδια? και οι δρομοι θα μυρισουν ζυμωτο ψωμι, ποσα ματια θα αντικρυσουν το μυστικο  που σκαλισα στο δεντρο και στο σχολειο θα ανοιξουν παλι τα παραθυρα?
θα γεμισει καλουδια η ψυχη του και παλι....



Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου