Τρίτη, 19 Μαρτίου 2013





Υπαρχουν καταστασεις που ξεπερνας και αλλες που ξεχνας , μα ειναι και αυτες που καρφωνονται στο  υποσυνειδητο και καθε φορα που κατι θυμιζει το παρελθον, χτυπαει συναγερμος, χερια που μουδιαζουν και τρεμουν, καρδια που χορευει σαν τρελη μεταλ, οχι με την καλη εννοια αν με εννοεις.
Οι πεταλουδες αντικαθιστανται με νυχτεριδες στο στομαχι και η προσμονη δεν ειναι αλλο απο μια εμμονη.
Ενταξει το αγαπας ,αλλα μεχρι που θα εφτανες για να κανεις το κουσουρι να μοιαζει κουνελι που ξεπηδα απο καπελο μαγου?
Και ενταξει εσυ κλεινεις τα ματια, αλλα κοιταζεις γυρω σου και ολα τα βλεμματα ειναι στραμμενα πανω σου , διφορουμενα τα συναισθηματα σου καρναβαλι τα εκανες και δεν εμαθες την αληθεια πισω απτην μασκα.
Καθαρα δευτερα και μαλακιες, καθαρο τιποτα δεν εμεινε, παρα μονον τα παιδια και τα γελια τους, οι χαρταετοι και το τσουγκρισμα των ποτηριων.
Μπορει να γερναω μαμα  και η παραξενια μου να παταει γκαζι, αλλα μαμα φρενο δεν παταω στην ζωη μου και το ξερεις πολυ καλα, τα σημαδια στο σωμα και κυριως στο μυαλο μαρτυρουν τις πτωσεις και τις συγκρουσεις.
Να τωρα τι θυμηθηκα ! τον παππου κατω απτην ελια ξαπλωμενο να μου απανταει στην ερωτηση μου, γιατι εμεινε μονος στην ζωη:
σαγαπω , μα αγαπω πιο πολυ τον εαυτο μου..
καλημερα λοιπον και φωτια στα ημιμετρα.

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου