Τρίτη, 22 Ιανουαρίου 2013

Το θεατρο μεσα απτα ματια μιας σαρανταποδαρουσας και ενος πενταχρονου.

Η βροχη χτυπουσε με μανια τις πορτες, ξυπνησα και πριν προλαβω να σκεφτω πως θα χασω το διαλειμα στην αυλη ,θυμηθηκα το θεατρο!
Με εντυσαν γρηγορα γρηγορα και κατευθυνθηκαμε στο σχολειο, εκει τα υπολοιπα ντυμενα κρεμμυδακια -φιλοι μου με περιμεναν για να μπουμε στο μαγικο λεωφορειο που θα μας πηγαινε σε ενα επισης μαγικο μερος οπου ηθοποιοι θα προσποιουνταν πως ηταν μικρα παιδια για την ακριβεια ενα παιδι και οι ζαβολιες του, ο τρελαντωνης!
Αστειο ονομα ,θα ηταν πολυ τρελουλης.
Το τεραστιο λεωφορειο κατεφθασε ,αστραφτερο και με κατι μεγαλα παραθυρα εμοιαζε με μεγαλh σαρανταποδαρουσα με ματια .
Καθησα διπλα στον κολλητο μου και η δασκαλα μας φορεσε ζωνες σαν εκεινη που φοραω στο αμαξι του μπαμπα.
Ειχε τηλεοραση και μικροφωνο και η κυρια ειπε πως αυτη η σαρανταποδαρουσα ειχε ταξιδεψει σε πολλα μερη καταφερνωντας να μαγεψει πολλους ανθρωπους ,γιατι λεει μεσα απτα ματια παραθυρα της ειδαν τοση ομορφια που δεν μπορεσαν ποτε ξανα να στεναχωρηθουν η να κλαψουν.
Εκεινη την μερα εβρεχε και μπροστα απτο καθισμα μου ειχε δυο κουμπια, στο ενα ζωγραφισμενος ενας ηλιος και στο αλλο κατι σαν κεραυνος, δειλα πατησα τον ηλιο και θαυμα! η βροχη εξω στα ματια της σαρανταποδαρουσας σταματησε!!!!!
Περασαμε μπροστα απο τηυν μεγαλη πλατεια που ειχα δει στην τηλεοραση τον κοσμο να φωναζει και θυμηθηκα τον σκυλακο τον λουκανικο που ειχα ζητησει να τον παρουμε σπιτι μας αλλα η μαμα ειπε πως θα το συζητησουμε, αχ τι καλα θα ηταν αν τον εβρισκα.
Ειδαμε πολυ κοσμο στους δρομους να τρεχουν καιαλλους που πουλουσαν ομπρελες αλλα εκεινοι δεν μας εβλεπαν, μαλλον δεν μας κοιταζαν.
Φτασαμε στο θεατρο ΑΚΡΟΠΟΛ ειπε η δασκαλα και μπηκαμε στο μαγικο αυτο μερος με τις φωτογραφιες και τα πολλα καθισματα ,εμοιαζε με κινηματογραφο αλλα ειχε και μια σκηνη αδεια για την ωρα.
Καμπανακια και μια φωνη που μαλλον φωναζε τους ηθοποιους, σβησαν τα φωτα και ο τρελαντωνης αρχισε τις ζαβολιες του που εμοιαζαν τοοοοσο πολυ με τις δικες μου.
Κοιταξα τους φιλους μου και παρατηρησα πως τα ματια τους ειχαν μεγαλωσει, τα χαχανητα μας πρεπει να εφτασαν μεχρι την μεγαλη πλατεια.
Το εργο τελειωσε και οι ηθοποιοι μας χαμογελασαν, τους χειροκροτησαμε και η αυλαια επεσε, γυρισαμε πισω στην σαρανταποδαρουσα που θα μας πηγαινε στο σχολειο.Νομιζω πως εμαθα πολλα καινουργια πραγματα σημερα , τρεχω στην μαμα και στον μπαμπα , θα τους τα πω ολα!!!!!


Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου