Δευτέρα, 21 Ιανουαρίου 2013


Σου γραφω, λευκο χαρτι ,κοκκινο κρασι.
Σου γραφω για ολα εκεινα που δεν ζεις εδω μαζι μου, για τα παιδια που ταιζαν τον σκυλο και τα μπαλονια που ζωγραφιζαν τον γκριζο ουρανο, τις βολτες με το ποδηλατο και την κατηφεια των ανθρωπων.
Θυμηθηκα το παιχνιδι που παιζαμε για να εξοικιωθουμε με την αποσταση ,μου εκλεινες τα ματια και ελεγες δεν με βλεπεις μα σαγαπω,  το αγγιγμα ζεστο στοιχειωνε τα ματια, ενα παιχνιδι ηταν.
Μετα χαρτινες αγκαλιες, φιλια και δακρυα.
Χριστουγεννα και πασχα ,καλοκαιρι και ο χειμωνας στυγνος, ποναει ο χειμωνας χωρις φωτια στην καρδια, χωρις αγκαλιες και χερια.
Καλωδια και οθονες ,καληνυχτες ορφανες .
Σου γραφω, λεξεις που χυνονται σε αψυχο χαρτι, νεκρες λεξεις.
delete, αναβοσβηνει και χανεται η οθονη και με το χαρτι εφτιαξα καραβακι, η καρδια δεν εχει γομα ουτε κομβιον που να εκτοξευει καθε τι μισοπεθαμενο στο υπερπεραν.
Που ειναι εκεινος ο τυπας free hugs oταν τον χρειαζεσαι?
Κηδεια στα ημιμετρα, εννιαμερα ,σαρανταημερα και ενα κουτι γεματο λεξεις και κρυα αστεια
βαθεια χωμμενο στην γλαστρα με τις ανεμωνες, αυτο ηταν πεταω τα μαυρα..


Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου