Τρίτη, 18 Δεκεμβρίου 2012

Η πραγματικοτητα ηταν λιγο κουνημενη.. Δεν ειχε καταληξει στο αν τον επινοησε η αν υπηρξε πραγματικα.
Επρεπε να πει αντιο, ειχε ερθει η ωρα.
Σε ολη της την ζωη αλλωστε ζουσε με φανταστικους φιλους, με φανταστικους ερωτες,ολα ηταν μεσα στο μυαλο της καρφιτσωμενα,ηταν μια συλλεκτρια στιγμων.
Μονο που τους προσθετε αστεροσκονη και λιγακι παραπανω "σαλτσα",για να εχουν υποσταση στον χρωματιστο κοσμο της.
Δεν ηταν ευκολο να ξεκολλησει ολα εκεινα τα χρωματιστα post it απτο κεφαλακι της, για κανεναν δεν ειναι ευκολο αλλωστε, μενει ενα τεραστιο κενο που πρεπει να γεμισεις ,φωνες που ησυχαζουν και ηλοβασιλεματα που θυμιζουν,μουσικες που τραυλιζουν πια.. και μυρωδιες που πρεπει να διαγραψουν οι αισθησεις σου.
Mια ανασυγκροτηση δισκου για τυχον υπολειματα αναμνησεων και θα ηταν ετοιμη ,θα ανοιγε το παραθυρο να αναπνευσει η ψυχη της , θα περπατουσε σε καινουργιους δρομους και θα σιγοτραγουδουσε  την μελωδια της γαληνης..
Θα πενθουσε και θα γεννουσε παραλληλα μια ολογιομη αρχη.. 
    για μια ξεχωριστη φιλη,ξερει αυτη..    
                                                                               

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου