Παρασκευή, 14 Δεκεμβρίου 2012

ονειρα γατινης νυχτος

Ναι ετσι με ονειρευτηκα.

Γελας το ξερω, εισαι επικριτικος με την μανια μου με τις γατες.
Μιαου ομως και αν δεν καταλαβες παλι μιαου.
Ονειρευτηκα που λες (για εκεινους που νιαουριζουν ακομα) πως ημουν μια πελωρια γατα
σιαμεζα μαλλον, που καταπινε ολοκληρες πολεις ,αφηνοντας στο περασμα της μονο μικρες κατοικιες παιδικες χαρες και ποδηλατοδρομους.
Την ειχα δει λεει πως θα ξεβρωμισω την πολη αυτη ως χρυση γατα της χρονιας , απο ρατσιστες , ποντικους και αλλα λαμογια και ετσι καταπινα με βουλιμια τις βρωμιες τους, μονο που δεν χωνευονταν ολα ,δεν αφομοιωνονταν μεσα μου, ιδιαιτερα τα χρυσα αυγα γνωστα και ως κλουβια.
Η αφορητη δυσωδια τους δεν επετρεπε στον οργανισμο μου ουτε ως περιττωματα να τα δεχτει και ετσι ανεπτυξα μια υπερ δυναμη λεει, η οξυτητα του σαλιου μου τα ξεβαφε και τα εκανε πολυχρωμα  και ετσι ζωηρα και χρωματιστα επαυαν να σαπιζουν με τα πιστευω τους και περιπλανιοντουσαν κανοντας καριερα ως κλοουν με μεγαλη μαλιστα επιτυχια.
Καταπινα και καταπινα και χωνευα, νυχτα μερα αδειαζα - γεμιζα, τοσα χρονια αδεσποτη και πεινασμενη γυρνουσα στα σκουπιδια μα επρεπε να γεμισει η πολη αστεγους που θα τρωνε το φαι μου για να δρασω αποτελεσματικα..

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου