Σάββατο, 20 Οκτωβρίου 2012

πεφταστερι

Το ταξιδι του ηλιου σε εξουθενωσε παλι
μου χεις πει σαγαπω κι ας γελουσαν οι αλλοι
αναμεσα σε ολα εκεινα που αγαπω
ειναι και εκεινο το αστερι
που μοιαζει μακρινο
μα απο κοντα υποφερει.
την ανοιξη γελα
χειμωνα περιμενει
να ρθει ο αυγερινος κοντα
να φερει φως στην ερημια
να ρθει το καλοκαιρι
να βλεπει τοτε τα παιδια
να σου κρατουν το χερι
να χουν αλμυρα στα μαλλια κι η αγαπη στα λευκα
μοναχα ετσι απο ψηλα
ελπιζει , περιμενει
να λουστει με φως η καρδια
να γινει πεφταστερι...
                            (*τοτε που νομιζα πως θα γινω ποιητρια*)

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου