Τετάρτη, 31 Οκτωβρίου 2012




η μαγικη στιγμη της ενωσης
της αιωνιας μεθεξης , της απολυτης ενορχηστρωσης της πλασης
διχοτομηση
ενα κλαμμα
δυο ματια
η ζωη φερνει ζωη.
πλυμμηριζω συναισθηματα
πνιγομαι μεσα τους
αναδυεσαι
το σαγαπω ποτε δεν ηταν πιο ηχηρο μεσα & εξω μου.


οι χαμογελαστοι μου φοβοι

Βαζω τα δυνατα μου! αυτη την φορα θα τρεξω ,γιατι οταν μου εξιστορουσες
τα παραμυθια σου,εκρυβες τους δρακους
κι οταν εκλεινες το φως
γελουσες πισω απτην κλειστη πορτα.
Κατευθυνες οτι ομορφο μακρια μου
και εγινα μελοδραματικη 
δεν μεγαλωσα ποτε μου
περιμενω να ακουσω κι αλλα παραμυθια
μονο που τωρα εγω τα καθοδηγω,γιατι στο δικο μου κοσμο
οι δρακοι πετρωσαν στην ψυχη μου
κι οταν τους αναγνωριζω,τους κλεινω στο πιο σκοτεινο
δωματιο του μυαλου μου
και πισω απο ολες τις πορτες 
ανοιγω ενα παραθυρο ,να μπει φως ,να γελασουν οι φοβοι μου..


Παρασκευή, 26 Οκτωβρίου 2012

καπου που να μην ξερουμε.

αγονη ,ξερη θυμηση,φευγατη
πνιγει στεναγμους μεσα της και λαθη
μια ζωη φραγμους βαζει στα παθη..
τι ναι αυτο που ζητας
μεσα σε τοση σταχτη?
εκεινη : παμε να φυγουμε
εκεινος : για που?
εκεινη : καπου που να μην ξερουμε
εκεινος : με τρομαζεις ,ξαφνου γινηκες σκια
εκεινη : ολα μοιαζουν δανεικα
εκεινος : μια φορα..
εκεινη : το σωμα μου, το μυαλο,τα ρουχα που φορω..δεν ανηκω εδω..
εκεινος : κρατα μου το χερι,θα μαι παντα εδω μεστην λογικη
να παραλογιστω
εκεινη : δωσε μου δυο λεξεις μεσα τους να χαθω,σταματα τις προβλεψεις γιατι θα τρελαθω..
εκεινος : σαγαπω, ακορεστη η διψα μου ,ναυαγια γυρευει μεσα σου..
εκεινη : ολοσωμα ψυχανεμισματα σου πλεουν διχτυα..εκεινος & εκεινη εφυγαν για παντα.
.

Τετάρτη, 24 Οκτωβρίου 2012

we were so blind to see..

Eνα χαμογελο ζηταω ,ποιος θα μου πει τι χρωσταω? Σαυτον τον δρομο τον πλατυ κανεις δεν κοιταει
παρα μονο την γη.
Ενα χαμογελο παιδια, πολλα ζηταω?Μια ψυχη που αιμοραγει,για λιγη αγαπη , δανεικη κανεις?
καποιος χαμογελαει,τι βλεπω?
μπαστουνι κραταει?
γυαλια φοραει?
σκυλι κραταει?
ΜΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑΕΙ!
με ρωταει,συγνωμμη ακουει κανεις?
μεστο σκοταδι του ακουσε την ψυχη μου
μεστον αγωνα του εσωσε την ζωη μου
απανταω ,εγω ,εγω
ειμαι εδω στης ζωης τον τρελο ρυθμο
μαθητης για παντα εγω...
δεντρο η ζωη μου φθινοπωρινο
τα φυλλα ετοιμαζονται για το μεγαλο ταξιδι
αλλαγη εποχης.
οι γλαροι,ηρθαν νωρις φετος
τους αγαπω
οπως και καθετι λευκο
κλεινω τα ματια 
μα δεν σας αφηνω απεξω.


Τρίτη, 23 Οκτωβρίου 2012

Σε ποιους αγονους βυθους
με καταδικασες να ζησω?
απο κεινη την νυχτα
παντα νυχτα ειναι
και τα λογια σου
καρφωμενα στα πλευρα
δεν με αφηνουν να βγω στην επιφανεια
αθυροστομες πολεις μαρτυρουν
τις παλιες περιπλανησεις μας
στα σοκακια τα ερημα πια
μου εκλεινες τα ματια
παμε καπου που να μην ξερουμε
ελεγες
και η θλιψη σου μας γυριζε παντα πισω στο σημερα
που εχω χρονια να σου μιλησω.


Αν δεν ειχα σπασει τον ωμο
θα ειχα πεταξει.
ποιος την νυχτια μπορει να ξεγραψει?
ματια κλειστα,χειλη βουβα
ψευδαισθηση η αναγκη
για παρηγορια
φοβαμαι να τολμησω η τολμαω να φοβαμαι?


Σάββατο, 20 Οκτωβρίου 2012

πεφταστερι

Το ταξιδι του ηλιου σε εξουθενωσε παλι
μου χεις πει σαγαπω κι ας γελουσαν οι αλλοι
αναμεσα σε ολα εκεινα που αγαπω
ειναι και εκεινο το αστερι
που μοιαζει μακρινο
μα απο κοντα υποφερει.
την ανοιξη γελα
χειμωνα περιμενει
να ρθει ο αυγερινος κοντα
να φερει φως στην ερημια
να ρθει το καλοκαιρι
να βλεπει τοτε τα παιδια
να σου κρατουν το χερι
να χουν αλμυρα στα μαλλια κι η αγαπη στα λευκα
μοναχα ετσι απο ψηλα
ελπιζει , περιμενει
να λουστει με φως η καρδια
να γινει πεφταστερι...
                            (*τοτε που νομιζα πως θα γινω ποιητρια*)
Να δινεσαι ολοκληρος.
Σε εναν ατερμονο αγωνα εναρμονισης με το αγνωστο απεναντι σου.
Θελεις να κατακτησεις και να κατακτηθεις, να επιβαλλεσαι και να σου επιβαλλονται.
Τι θα ηταν αληθεια η ζωη μας χωρις μικρες καθημερινες μαχες?
μαχη για επιβιωση
για ερωτα
για   υγεια
για αναγνωριση.
Παραπλευρες απωλειες,  λαβωμενοι και ηρωες, ολοι συνοιδοιποροι ανταλλασοντας εμπειριες και παυσιπονα.
Η ουσια μου ειναι η αγαπη, με θρεφει ,με εκτονωνει, με μισευει με λαβωνει ,μας ενωνει.
Η εξαρτηση σου και οι πονοι και τα  στερητικα της δεν με δειλιασαν ποτε  αλλωστε..


Πέμπτη, 18 Οκτωβρίου 2012

ολομοναχοι μαζι

Εναμιση χρονο η ιδια ιστορια, εκεινη φευγει σβηνει τα φωτα και τρεχει, λιγες οι ωρες, οι μερες , κυριως οι νυχτες.
Δεν μιλαει σε κανεναν για αυτο, δυο ζωες,τεμαχισμενη, αλλα το βαπτιζει ευτυχια.
Βρισκονται παντα στο ιδιο σημειο τις ιδιες ωρες , μελετουν προσεκτικα τον δρομο μηπως  τους δει  κανες  , Ανοιγει η πορτα  , αδρεναλινη-η αδρεναλινη του "παρανομου" ,δυο φιλια και τα ρουχα στο πατωμα ξεγυμνωνουν καθε φοβο  ,  η ενταση κορυφωνει το συναισθημα.
Τσιγαρο-ο καπνος μοιαζει με συννεφα που διαλυονται αφου μεταμορφωθηκαν .
Οι ανθρωποι χανονται μεσα σε σχεσεις  "λαβυρινθους" που δεν οδηγουν πουθενα,πληγωνουν ανθρωπους-προορισμους που εχουν φτασει προσποιουμενοι πως ειναι δυο, κρατωντας αορατα χερια.
Οργασμικη μοναξια και ληθη.

Τον σφιγγει στην αγκαλια της και μυριζει κι αλλη σαρκα,δεν ειναι μονοι στο δωματιο..ποτε δεν ηταν μονοι...

Δευτέρα, 15 Οκτωβρίου 2012

Μια μερα θα μεγαλωσω ειπε και κρυφτηκε στην ντουλαπα.
Λιγο πριν η μαμα του φωναζε να μαζεψει τα πραγματα του ,να ειναι ευγενικος και να μην κλαιει.
Φοβοταν το σκοταδι ,ηθελε να τον κανει γενναιο ,ατρομητο .
Εκεινη μεγαλωσε.Μεγαλωσε αποτομα μπροστα στην τηλεοραση ,με γρατζουνιες στα ποδια  σκαρφαλωνοντας δεντρα,σε μια εποχη που το παιχνιδι ηταν εκει εξω κυνηγωντας χρυσομυγες και ταραντουλες.
Οι εποχες αλλαξαν η κριση χτυπησε τις αναγκες μας ,λιγο πριν τα παιχνιδια αντικαθιστουσαν την αγαπη μας ,τωρα χωρις χρηματα αναρωτιεμαι η αγαπη θα εχει παλι υποσταση ?
Χαμηλωνει την φωνη και αρπαζει ενα παραμυθι,θα του διαβασει εχει πολυ χρονο αλλωστε
η ντουλαπα θα ανοιξει και τοσκοταδι θα γινει φως ,μια αγκαλια και ενα χαδι,φως παλι.,μην βιαζεσαι να μεγαλωσεις θα του πει ψιθυριστα,ευχομαι πολλες φορες να ημουν παιδι..

Παρασκευή, 12 Οκτωβρίου 2012

DIY

ρε γαμωτο τοσο δυσκολο ειναι να καταλαβεις πως τα πιο ομορφα πραγματα σε αυτη την ζωη ειναι δωρεαν?κοιταξε γυρω σου,εδω που φτασαμε ολα εχουν γινει diy (do it yourself) .Ανοιξε λοιπον τα ματια σου και στιψε την πετρα στα χερια σου,στολισε την ζωη σου με τα κομματια της,τα παλια σου ρουχα σκιστα και ραψτα απο την αρχη ,ζωγραφισε τα επιπλα σου και ανακυκλωσε ις εμπειριες σου,ειναι η μεγαλη σου ευκαιρια να παρεις την ζωη σου πριν και να την κανεις ενα πανεμορφο μετα.
Εσυ που πνιγεσαι μεσα σε τεσσερις τοιχους βγες εκει εξω και κυνηγησε ηλιοβασιλεματα,θαλασσες και μουσικες τις φυσης,μαζεψε τους φιλους σου και ακουσε τους αυτην την φορα πραγματικα και οχι κατω απο ενα ηχειο που σε αποξενωνει απτην πραγματικοτητα,ελα κοντα τους και μιλα.
Μοιρασου,σιγουρα σου περισευει αγαπη,φαγητο,σκεψεις.Βαλε στην εξωπορτα σου λιγο νερακι και φαγητο για τα αδεσποτα ,σε χρειαζονται και θα σου γεμισει την μερα με χαμογελα.
Αγαπησε τον εαυτο σου και μην τον αφηνεις να μιζεριαζει και να βαλτωνει σε μια εποχη που ολα ειναι εις βαρος του.
Τραγουδα δυνατα η ουρλιαξε ,εκτονωσου.
Δεν εισαι μονος/η γαμωτο.

Πέμπτη, 11 Οκτωβρίου 2012

ζαχαρωτος κοσμος

θα ηθελα εναν κοσμο απο ζαχαρη μαμα,εναν κοσμο που θα τρως μια μαγικη τσιχλα και θα μαθαινεις αγγλικα για να μπορεις να κανεις φιλους και τα αλλα παιδακια που δεν μιλανε ελληνικα στο σχολειο και καθονται μονα τους.Να πλενεις το προσωπο σου το πρωι με ροδοζαχαρη και να χαμογελας απτην επιδραση της στον οργανισμο σου,οταν αρρωσταινεις να ξερνας πεταλουδες και να γινεσαι καλα μονο που χαζευεις τα χρωματα τους.Να μην υπαρχει αιμα μαμα,να ειναι νεροχρωμα που δεν αφηνει λεκεδες στην ψυχη για παντα,ουτε πονος ,ο μονος πονος που αντεχω ειναι απτο δυνατο γελιο του γαργαλητου μονο αυτον να κρατησουμε,γιατι μαμα ο κοσμος αυτος γεμισε τερατα και πονο,μισος και εξαθλιωση,πιασε τα χρωματα θα ζωγραφισω..

Δευτέρα, 8 Οκτωβρίου 2012


λουνα παρκ ,ο ερωτας


  • Με κοιταζε με ματια βουρκωμενα ,τα χερια της ετρεμαν
    -τι μου συμβαινει φιλη μου?γιατι νιωθω ετσι?γιατι φευγει?δεν ηθελα να ερωτευτω ουρλιαζε,δεν επρεπε.
    Την αγκαλιασα σφιχτα και για μια στιγμη στο μυαλο μου ο θανατος και ο ερωτας ξιφομαχουσαν,σαν διδυμα αδερφια.



    Ο ερωτας , για μενα ο ερωτας ειναι ενα λουνα παρκ απο μακρια θελεις να πας κοντα του σε μαγνητιζουν τα χρωματα και οι μουσικες του,οταν ανεβαινεις και στροβιλιζεσαι επανω του ομως σου κοβεται η ανασα ,κλεινεις τα ματια και προσπαθεις να πεισεις τον εαυτο σου πως ειναι διασκεδαστικο ,σου κραταει το χερι και σου φερνει μαλλι της γριας,λιγο πιο κατω σου κερδιζει εναν τεραστιο αρκουδο και στον φερνει αφου εχεις κλεισει τα ματια σου για αλλη μια φορα ..Ο ερωτας ειναι πονος .Ο ερωτας τελειωνει κι αν δεν δωσει την σκυταλη στην αγαπη και χαθει ετσι απλα ,σε γδερνει βαθεια ,ομως σκεψου το αν δεν ανεβεις στην ροδα πως θα δεις τα φωτα της πολης απο ψηλα?              


    αφιερωμενο στην φιλη μου,που εχει παρει αγκαλια τα χαρτομαντηλα,στην φιλη που ξεκλειδωσε την καρδια της και αφησε να τρυπωσει μεσα της μια ηλιαχτιδα ερωτα,ακομα και αν ερθει κακοκαιρια και κρυφτει παντα θα θυμασαι την ηλιολουστη αυτη περιοδο της ζωης σου.Σαγαπω φιλη.δεν φοβασαι μονο εσυ κι εγω φοβαμαι,ολοι μας.δεν εισαι μονη.

Κυριακή, 7 Οκτωβρίου 2012

μιαου


Μιαου,μια αραχνη μου αποσπα την προσοχη ,τρεχω και τεντωνω τα νυχια μου,την ακινητοποιω και την  


γαργαλαω,μιαου..Οταν ημουν μικρη ονειρευομουν συχνα πως ειμαι γατα,εκλεινα τα ματια και σκαρφιζομουν περιπετειες μετουσιωμενες σε γυαλιστερο λεοπαρ τριχωμα,ακονισμενα νυχια και εξωτικα χουρχουρισματα σε ποδια αγνωστων.μεγαλωνοντας χαθηκα σε σκυλισιες συμπεριφορες ανθρωπων .


Σκαρφαλωνε σε ταρατσες και κεραμιδια με το νου,τεντωνοταν κατω απο ηλιους μια φαντασμενη γατα που λατρευε την μοναξια και τα ηλιοβασιλεματα πιο πολυ απο οτιδηποτε στον κοσμο.Μονο που δεν συμπαθουσε τα ψαρια ,αντιθετως ,η μυρωδια,η οψη τους η γευση τους,την απωθουσαν.προτιμουσε να τρωει ζαχαρωτα και μακαρονς.Αγαπουσε τα πλεκτα και τις μπαλες αλλα κυριως τις αγκαλιες και την ποιηση.Η γατα που δεν εγινα ποτε γυριζει καποια βραδια στα ονειρα μου και χουρζουριζει ολο χαρα,η γατα που δεν εγινα ποτε ,ποτε δεν θα σταματησει να μου δινει μαθηματα ζωης και ανεξαρτησιας  οταν ολα με απογοητευουν..

Πέμπτη, 4 Οκτωβρίου 2012

εγω και ο κοσμος

Οι φιλοι μου παντα ηταν οι μικροι μου ηρωες,δεν ξερω αν με καταλαβαινεις ...
οι φιλοι μου ειναι πολυχρωμοι,ολογιομοι ,δυνατοι ,ευαλωτοι ενιοτε ,ανθρωπενιοι ομως.,Να ,θυμασαι εκεινη την διαφημιση για την καρδια μαρουλιου?αυτο.
φευγω ,ερχομαι,εξαφανιζομαι,κλεινομαι,κανω παιδι ,κλαιω ,γελαω ,τους χρειαζομαι ,μενω μονη ,ειμαι περικυκλωμενη απο κοσμο,πνιγομαι,ξεκαρδιζομαι,γυριζω ,μιση,ολοκληρη και φτου κι απτην αρχη ειναι εκει να με αγκαλιασουν,
Χασαμε τα μετρα και τα σταθμα,ανεργια ,χωρισμοι,χαρατσια,φιλοι που φυγαν μεταναστες για μια καλυτερη ζωη,μισος και ρατσισμος,φτωχεια και πονος,αρρωστιες και θανατοι,αυτοκτονιες ξερω ,ξερω εχει μαυρισει η ψυχουλα σου,ολα γυριζουν σαν τρελα ,ροδες που παν στο πουθενα,δικαιοσυνη? νιωθω σαν να εχασε την σημασια της η λεξη αυτη πια,δικαιοσυνη (της εκανα κηδεια,την εθαψα βαθεια μεσα μου) ομως ΕΙΜΑΙ ΠΛΟΥΣΙΑ ΓΑΜΩΤΟ ,το παιδι μου ξεκαρδιζεται στα γελια ,μου λεει πως μαγαπαει να μην φυγω πριν κοιμηθει και οταν κοιμαται μου κραταει σφιχτα το χερι,ειναι υγιεις  ειναι το μελλον ,η ελπιδα..η οικογενεια μου παν-τρελη στροβιλιζεται στο χαος της αλληλοεξαρτησης ,στηριγμα βαθη ως την ριζα μου κι ας με τρελαινουν ,ειναι καλα και οι φιλοι ,αχ οι φιλοι μου ειναι εδω τσακισμενοι ,ερωτευμενοι ,απογοητευμενοι και ανεργοι με ενα χαμογελο που ζεσταινει και την πιο κρυα καρδια ,ειναι οι ηρωες μου..Και ξερεις κατι?η αγκαλια του αγαπημενου μου ειναι η πατριδα μου ,μονο εκει νιωθω σπιτι μου ..ΕΙΜΑΙ ΠΛΟΥΣΙΑ αν σκεφτεις κι οτι μιλαω στα ουρανια τοξα....

Τρίτη, 2 Οκτωβρίου 2012

ΣΥΝΕΝΟΧΗ

Ενα τσουρμο μηχανακια κατευθυνετε στο κεντρο ,ηταν 8-10 αγορια μαυροντυμενα ,θα σωσουν τον κοσμο ειπαν καποιοι και κλεισαν τα ματια μπροστα στο λουτρο αιματος.
Εκεινη ηταν 15 δουλευε ηδη δυο δουλειες και πηγαινε νυχτερινο σχολειο ,εκεινο το βραδυ θα γυριζε νωρις ειχε πληρωθει και κρατουσε σφιχτα στα χερια της σοκολατες για τα αδερφια της ,θα τους εδινε τοσο χαρα,σκεφτοταν πως αυτο θα τους εκανε να ξεχασουν το αθλιο υπογειο που γεματο κατσαριδες σκοτωνε καθε παιδικη φαντασια και μεταμορφωνοταν σε εφιαλτη,ισως να τα εβγαζε και βολτα ,χαμογελουσε και το χαμογελο δεν ηταν ευκολη υποθεση για την οικογενεια της τζεμιλ.
Κοσμος,φαναρια ,κορναρισματα και ζητιανοι ολα σταματησαν για μια στιγμη ,παγωσε ο χρονος
εκαναν κυκλο ,ιλλιγγος μισους και απανθρωπιας,ενα μαχαιρι και μια κραυγη-φυγετε ,ενα κορμι κειτεται και οι σοκολατες λουστηκαν αιμα,η τζεμιλ δεν χαμογελουσε πια.
Ονειρευοταν πως μια μερα θα φυγει μακρια απο εδω ,πως μια μερα θα καταφερει να γυρισει στην πατριδα της ,ονειρευοταν πως θα σπουδασει ,ονειρευοταν πως οι γονεις της θα σηκωναν λιγο κεφαλι για να την δουν να χαμογελαει,ονειρευοταν....παγωσε ο χρονος ,2012 καπου στο κεντρο της αθηνας μυριζει αιμα και μισος,αλλεπαληλες επιθεσεις σε αλλοδαπους τρανταζουν τα μεσα μας αλλα αποσιωπουνται.Οι 'σωτηρες' τα φασιστακια βολταρουν και μαχαιρωνουν ανενοχλητοι,καποιος ειπε πως βαζουν αφισες σε ομοφυλοφιλικα στεκια προειδοποιωντας για "καθαρισμο" κι εσυ που τους ψηφισες νομιζεις εισαι λιγοτερο φονιας απο αυτους???? Το παιδι σου ειναι λευκο ,ναι αλλα ισως αυριο προκυψουν διαταραχες ,αυτισμος ,δυσλεξια ,νοητικα προβληματα,ομοφυλοφιλια  αν ειναι διαφορετικο θα πρεπει να το πεταξουμε στον καιαδα??? να ορισουμε ομαδα "σωτηρων" και για εκεινα? πως νιωθεις πεσμου ,να εισαι τοσο ξεχωριστα αηδιαστικος μεσα σε μια τοσο ξεχωριστα αρεια κωλοεποχη?

ολοι μου η ζωη συνενοχη και πως γουσταρω ε?...ναι ναι.