Παρασκευή, 28 Σεπτεμβρίου 2012

η γιαγια μας η καλη

Ειναι απο εκεινες τις ημερες που παρατηρω τα παντα γυρω μου,σκεφτομαι πως μεσα σε ολο αυτο τον κυκεωνα  αλλαγων στις ζωες ολων μας ενα πραγμα παρεμεινε σταθερο και σε αυτην την συνειδητοποιηση με βοηθησε η γιαγια μας οντας πλεον 87 χρονων και ζωντας το μεγαλυτερο μερος της ζωης της χτυπημενη απο κακουχιες και ασχημες συγκυριες ,ξεριζωμο,πολεμο,φτωχεια ,ανεχεια παρολαυτα επιβιωσε με ενα ζωγραφισμενο χαμογελο και μια τεραστια δηλωση -χαστουκι στις ασχημες σκεψεις μου ,ειπε λοιπον εκεινη την μερα κοιταζωντας τον γιο μου και δισεγγονο της πως δεν θυμαται να αγαπαει τοσο πολυ τα δικα της παιδια ,ισως ακομα και τον εγγονο της οσο το δισεγγονο της και κοιτωντας με στα ματια ,κοριτσι μου μονο η αγαπη παει μπροστα,μονο η αγαπη προοδευει,μεγαλωνει,γινεται κυμα που σε πνιγει στην χαρα,μονο η αγαπη δεν μεταβαλλεται,η αγαπη .. Η ζωη ειναι τοσο μικρη φιλε μου ,τρεξε στις γιαγιαδες ολου του κοσμου και ρουφα αγαπη και εμπειρια,αγκαλιασε την αυριο ισως να μην προλαβεις..Ειπαμε η αγαπη παει μπροστα..

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου