Κυριακή, 30 Σεπτεμβρίου 2012

τερατακι τσεπης

Αφησε με μωρε να κοιμηθω λιγο παραπανω,ειναι κυριακη.
μαμαααααααα ξυπνααααααα ελα να ζωγραφισουμε ενα ηλιοβασιλεμα και μετα ενα τερας ,κανουμε ποδηλατο?παιζουμε με τα καστρα μου?ας χοροπηδησουμε στο κρεββατι καλυτερα,χιλιαδες εναλλακτικες παραλαγες του ονειρου μου στον ξυπνιο μου,γιατι η ζωη ειναι ενα παιχνιδι μωρο μου και εσυ με μαθαινεις να παιζω "σωστα".

Παρασκευή, 28 Σεπτεμβρίου 2012

η γιαγια μας η καλη

Ειναι απο εκεινες τις ημερες που παρατηρω τα παντα γυρω μου,σκεφτομαι πως μεσα σε ολο αυτο τον κυκεωνα  αλλαγων στις ζωες ολων μας ενα πραγμα παρεμεινε σταθερο και σε αυτην την συνειδητοποιηση με βοηθησε η γιαγια μας οντας πλεον 87 χρονων και ζωντας το μεγαλυτερο μερος της ζωης της χτυπημενη απο κακουχιες και ασχημες συγκυριες ,ξεριζωμο,πολεμο,φτωχεια ,ανεχεια παρολαυτα επιβιωσε με ενα ζωγραφισμενο χαμογελο και μια τεραστια δηλωση -χαστουκι στις ασχημες σκεψεις μου ,ειπε λοιπον εκεινη την μερα κοιταζωντας τον γιο μου και δισεγγονο της πως δεν θυμαται να αγαπαει τοσο πολυ τα δικα της παιδια ,ισως ακομα και τον εγγονο της οσο το δισεγγονο της και κοιτωντας με στα ματια ,κοριτσι μου μονο η αγαπη παει μπροστα,μονο η αγαπη προοδευει,μεγαλωνει,γινεται κυμα που σε πνιγει στην χαρα,μονο η αγαπη δεν μεταβαλλεται,η αγαπη .. Η ζωη ειναι τοσο μικρη φιλε μου ,τρεξε στις γιαγιαδες ολου του κοσμου και ρουφα αγαπη και εμπειρια,αγκαλιασε την αυριο ισως να μην προλαβεις..Ειπαμε η αγαπη παει μπροστα..

Δευτέρα, 24 Σεπτεμβρίου 2012

θεα το εκανες το παστιτσιο!

Σε ενα παραλληλο συμπαν το αποτυχημενο μου παστιτσιο θα ηταν ευτυχισμενο ,σε αυτο το συμπαν δεν καταλαβαινω πως λιγη μπεσαμελ μπορει να βλαψει την πιστη ,την κοινοκτημοσυνη,την αγαπη το ιδεωδες μιας ολοκληρης χωρας ,ποτε γιναμε τοσο απελπιστικα φασιστες?ποτε βγαλανε τις μασκες αγαπημενοι,φιλοι και γνωστοι ?ποτε πριν σε αυτη την χωρα δεν ενιωσα την δικαιοσυνη ,τωρα εσυ επιμενεις να εκλογικευσω το παστιτσιο?
ανθρωποι-απανθρωποι ,φοβαμαι,ντρεπομαι,λυπαμαι,δεν συγχωρω και ναι φιλε μου εσυ που τοσο πολυ τιμας την πατριδα σου και η πιστη σου φτανει μεχρι την ακρη ενος γκρεμου ξερεις κατι?
ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΣΤΙΤΣΙΟ ΡΕ ΓΑΜΩΤΟ!

Πέμπτη, 20 Σεπτεμβρίου 2012

γυρω γυρω ολοι!

γυρω γυρω ολοι και λεφτα κανεις
που πηγε η αισιοδοξια ,μιλησε κανεις?
γυρω γυρω ολοι ονειρα για τρεις
ηρθε ο χειμωνας πως να κοιμηθεις?
οι φιλοι μας γκριζαραν 
μεγαλωσες και εσυ
γυρω γυρω ολοι για να κρατηθεις
απλωσε το χερι και μην φοβηθεις.

Κυριακή, 16 Σεπτεμβρίου 2012

Ειναι κυριακη πρωι,μια ολοκαινουργια εποχη ξημερωνει..

Κυριακη πρωι,φωνες και γελια .Εκει εξω δεν εχει λιακαδα,μεσα ομως πλυμμηριζει φως.
Βρεχει και ενα τερατακι τσεπης ζωγραφιζει στην ημερα μου χαμογελα.
Χαμογελασε μου και εσυ ,κοιταξε τα συννεφα αλλαζουν σχηματα ,φτιαξε την πιο γλυκια ιστορια και παρε με αγκαλια ,βρεχει ,μια ολοκαινουργια εποχη υποδεχεται την αγαπη μας..

Σάββατο, 15 Σεπτεμβρίου 2012


κυνηγαω πεταλουδες και ουρανια τοξα ,στο ειχα πει αλλωστε μην βασιστεις επανω μου αν δεν μπορεις να μου χαρισεις ενα χρωματιστο χαμογελο,αν τα ταξιδια μου δεν σε κανουν να σιγοτραγουδας τον ρυθμο τους.Εισαι αλλοπροσαλλη ειχες πει,μοιαζεις να αιωρεισαι μονιμα πανω στο ροζ σου συννεφο ,μα αν πεσεις? αν η περαστικη βροχη και η καταχνια λασπωσουν τα ονειρα σου?οι μεγαλοι ειναι ολο ερωτησεις ,φοβους και λογισμους ,οι μεγαλοι ποτε δεν καταλαβαινουν ποσο σημαντικο ειναι να παιζεις κρυφτο με τον ηλιο,να χαιδευεις τα συννεφα και να λουζεσαι με βροχη..Οι μεγαλοι ειναι δυστυχισμενοι και θα παραμεινουν αν δεν καβαλησουν ενα μικρο ροζ συννεφακι ..

ενα παραθυρο στον κοσμο


Το παραθυρο μου δεν ειναι ενα συνηθισμενο παραθυρο,ειναι η κλειδαροτρυπα μου, γενναει ανοργασμικους οργασμους και πολυχρωμες ιστοριες.Απο το παραθυρο μου βλεπω μονοκατοικιες  μαλλον τις δεκαετιας του 60' ισως του 70' ,περιεργο αλλα οταν κοιταζω τους κατοικους μεταφερομαι νοερα στα ματαλα , τους ντυνω με λουλουδιαστα πουκαμισα και χοντρα τακουνια ,τους φοραω χαμογελα και η μουσικη τους με μεθαει.Εχουμε 2011 ειναι φθινοπωρο και εξω απο το παραθυρο μου τα λουλουδια μαραθηκαν , ο ηλιος δυει και μυριζει βια , η αιμα.Βλεπω εναν ηλικιωμενο να κραταει ενα μαρουλι και ενα μπαστουνι με δυσκολια τον στηριζει,νιωθω πως σε λιγο θα ψαχνει στα σκουπιδια και ανατριχιαζω.Ο γειτονας μου ειναι παραδομενος στην ενημερωση ,οποιαδηποτε ωρα της μερας και αν κοιταξω κραταει ενα τηλεκοντρολ,τραγικο.Η επανασταση του καναπε,ανατριχιαζω και παλι..Ενα φαναρι αναβοσβηνει σαν συναγερμος ,το βλεμμα μου χανεται στον απειρο ουρανο ειναι χρωμα μενεξελι με θλιβει,νυχτωνει μεσα μου.το παραθυρο μου ειναι ενα παραθυρο μεσα σε χιλιαδες παραθυρα -κλουβια θα ηθελα να μην υπαρχει ,θα ηθελα να αναπνεω εξω απο αυτο αλλα μαλλον εγινα αγοραφοβικη και το λεπτο γυαλι κανει την συνειδηση μου ,μυωπικη..Αυτοκινητα πολλα ,κορναρουν ασταματητα σαν αγανακτισμενα ρομποτ οι ανθρωποι μεσα τους και η μουσικη,αχ η μουσικη ..ας ακουγαν ολοι tom waits και ας ειχαν subwoofer ,ουτοπικο. Τα παιχνιδια του γιου μου εξω απτο παραθυρο μας πνιγονται στο πρωτοβροχι και υστερα χαζευουν το ουρανιο τοξο,ασθενικο κι αυτο εχασε λιγο απτο χρωμα του ,ελπιζω σε αυτο.Ο γιος μου εξω απο το παραθυρο μας βλεπει συννεφα υπερηρωες ,συννεφα πουλια και συννεφα καραβια ,αν μπορουσα να καβαλησω ενα και να φυγουμε θα ερχοσουν μαζι μου ως την ακρη του κοσμου?

Ασε με ονειρευομαι


Ξυπνησα απτο δυνατο του σκουντηγμα,ακουγα μεσα στον βαθυ υπνο την ηχω μου να κλαιει με λυγμους μα ηταν πιο δυνατη η επιθυμια να βυθιστω στο απεραντο του ονειρου μου
-υσηχασε ειπε,μου σκουπισε τα ματια ,εφιαλτης ηταν.
Η επιμονη επαναληψη του ιδιου εφιαλτη παρολαυτα αρχισε να παιζει κυνηγητο με την υπομονη μου εκεινο το βραδυ,το δραμα κορυφωνοταν δε, καθε φορα που χαλαρωνα στην αγκαλια του μορφεα με μια πιο σπλατερ εκδοχη.
Ειναι υποσυνειδητο?μαζοχισμος/ταλεντο στο σεναριο που δεν ειχα ανακαλυψει ακομα?το περιεργο ειναι πως την επομενη μερα δεν θυμομουν λεπτομερειες και ξεθωριαζε ολοενα και πιο πολυ ο εφιαλτης-οσκαρ μου .
Ειναι μερες που ονειρευομαι με τα ματια ανοιχτα ,φοραω το μικρο μαυρο φορεμα για να παραστω στις καννες ως αλλος ταραντινο σε γυναικεια εκδοχη
Ειναι αλλες νυχτες που ως μαμα αγοριου 5 ετων ονειρευομαι πως ξιφομαχω με τερατα και δρακους για να γλιτωσω απτα τρομερα τους δοντια ,γινομαι νεραιδα και με ραβδι μαγικο εξαφανιζω τον ρατσισμο ,τους πολεμους και την πεινα.
ΑΓΧΟΣ θα μου πεις εσυ ,ξερω..κριση -φοβιες- μπλα μπλα..Εγω παλι θα σου πω πως αν μου ζηταγες να χαρακτηρισω τον εαυτο μου θα ελεγα πως ειμαι ονειροπολα και θελω να παραμεινω,καμμια κριση ,φοβος,ασχημια δεν θα μου στερησει το δικαιωμα να ονειρευομαι ειτε με ανοιχτα ειτε με κλειστα ματια,χορευοντας με αστερια η σκοτωνοντας μακαρονοτερατα..ονειρευτειτε γιατι χανομαστε